DCpearls 2017

DCpearls 2017

DCpearls 2017

What inspires you? DC Pearls 2015, Gala/Award Show

Nieuws

Ocan’s Spotlight: Stephen Garcia

DEF_082017_Stephen_4729

Foto: Angela Tellier

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Stephen Garcia, een Curaçaose ondernemer met passie voor technologie, onderwijs en de medische wereld..

 

Auteur: Otti Thomas

“Ik had de ambitie om arts te worden, maar ben uiteindelijk biotechnologie gaan studeren. In het eerste jaar kreeg ik een nul voor een opdracht met een aantal sommen. Het was duidelijk dat ik de stof had begrepen, want alle uitkomsten waren goed, maar ik was de komma’s vergeten. De leraar zei dat die vergeten komma’s in de medische wereld iemands dood betekende. Op dat moment begreep ik dat dit niet mijn toekomst was. Ik voel me meer thuis in de innovatie. Daar mag je fouten maken, zodat je ervan kunt leren. Ik wisselde van studie, ging bedrijfskunde studeren en begon samen met mijn beste vriend David van Delden het bedrijf Ngrane. We bedenken digitale strategieën, helpen bedrijven met hun digitale transformatie en ontwikkelen digitale oplossingen die hun strategie ondersteunen. Voor Independer maken we bijvoorbeeld een chatbot, waarbij klanten een verzekering kunnen afsluiten. We ondersteunen Pepsi op het gebied van sociale media en bij de lancering van nieuwe producten. Vanaf de eerste dag wilden we niet de grootste of beste worden, maar the most preferred. Om dat te bereiken, is een goede relatie met mensen noodzakelijk. We willen dat alle mensen met wie wij samenwerken het beste uit zichzelf halen. Als dat het geval is, dan zijn wij tevreden.”

 

Obstakel

“Ik was niet de beste leerling van het Peter Stuyvesant. Ik was druk en snel afgeleid in die klassen met dertig leerlingen en een temperatuur van dertig graden. Ik leidde ook anderen af. Vooral mijn biologieleraar was streng voor mij, maar achteraf begrijp ik dat hij mij stimuleerde om beter mijn best te doen. In het laatste jaar haalde ik opeens een 6,2 voor biologie, één van de hoogste cijfers van de school. Mijn leraar zei tegen klasgenoten dat ze een voorbeeld aan mij moesten nemen. Ik ging meer om met goed presterende klasgenoten en ging huiswerk cursussen geven, waar wel vijftien jongeren aan meededen. Mijn andere cijfers werden ook beter. Tegenwoordig weet ik dat iedereen een andere manier van leren heeft. Ik kon de stof goed onthouden, omdat ik het met anderen kon delen. Leren werd zelfs leuk en hoorde ik opeens bij de 8-plussers.”

 

Inspiratie

“Mijn hart ligt bij educatie. In mijn ervaring proberen veel leraren vooral een machine draaiende te houden. Ze willen kennis als het ware in leerlingen proppen, maar zoeken niet uit wat het beste werkt voor een leerling. Ze vragen zich niet af hoe ze leerlingen kunnen inspireren en ondersteunen in hun ontwikkeling. Ik denk trouwens dat veel docenten ook worstelen met hun eigen leven en dan is het moeilijk om een ander te helpen om hogerop te komen. In het onderwijs leren we eigenlijk dat je een boom beter om kunt hakken door harder of sneller te slaan. We vergeten dat het veel efficiënter en effectiever is om de tijd te nemen en je machete scherper te maken. Die machete zijn wij zelf, de mensen. We kunnen kinderen beter leren hoe ze zelf in elkaar zitten en hoe ze hun creativiteit kunnen gebruiken. Ik wil een rol spelen in het helpen van mensen om goede keuzes te maken voor een betere toekomst.”

 

Helpen

“Een goede vriend heeft de spierziekte ALS. Hij kan nog maar weinig, terwijl hij me een aantal jaren geleden nog hielp met verhuizen. Het is triest, maar ik zie ook hoe technologie de afgelopen jaren zijn leven heeft verbeterd. Hij whatsappt supersnel door te knipperen met zijn ogen, terwijl hij vroeger een voor een de letters zou moeten selecteren met een pen. Ik denk dat we met technologie het leven van veel mensen kunnen verbeteren. Ik heb het daar ook vaak over met mijn vriendin, die als arts werkt op een afdeling voor neurorevalidatie. Als ze om half acht thuis komt van haar werk, moet ze nog twee uur aan haar administratie werken. Met technologie moet dit makkelijker kunnen, zodat ze meer tijd kan besteden aan patiënten en het verbeteren van hun gezondheid. Daarom heb ik de ambitie om die kant op te gaan. Ik ben ervan overtuigd dat doing good ook good for business is.”
Dankbaar

”Ik heb veel steun gehad van mijn ouders. Mijn moeder leerde mij om in mezelf te geloven en persoonlijk te ontwikkelen en mijn vader droeg veel technische kennis over en vond mijn algemene ontwikkeling heel belangrijk. Mijn interesse voor ondernemen begon ook bij mijn ouders. Ze verkochten medische apparatuur. Ze maakten duidelijk dat ondernemen leuk is, maar dat ik ook moest zorgen voor een diploma waar ik altijd op terug kan vallen als het ondernemen slecht gaat. Het is jammer dat niet iedereen het geluk heeft van ouders of een leraar die hen ondersteunden.”

 

Advies

“Ik geloof dat iedereen succesvol kan zijn als je je in de juiste omgeving bevindt en kan richten op je krachten. In een bepaalde omgeving kun je je een zero voelen en op dezelfde dag in een andere omgeving een hero. Dit heeft niets te maken met wie je bent, maar met je eigen gevoel en gedachten. Zorg dat je in een omgeving bent, waar je je krachten kan benutten en ontwikkelen. Het is ook belangrijk om verantwoordelijkheid te nemen. Het is heel makkelijk om anderen de schuld te geven, maar als je verantwoordelijkheid neemt, zit je in de driver’s seat. Het betekent niet dat alle problemen je eigen schuld zijn, maar het geeft je de mogelijkheid om situaties te voorkomen en te veranderen wat je zelf wel kan veranderen. Je kunt een verschil maken.”

 

Ocan.nl Volg ons ook op Facebook en Twitter

Ocan’s Spotlight: Shari van den Hout-Hooi

Shari van den Hout-Hooi (5)
Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Shari van den Hout-Hooi, bedrijfseconoom en jongerencoach met wortels op Curaçao en Aruba.

 

Auteur: Otti Thomas

“Ik ben gezegend met het feit dat ik goed meekwam op school en een VWO advies kreeg. Het was mijn plan om bedrijfseconomie te studeren en dan minister van Economische Zaken te worden. Als ik de economie op poten kon zetten, dan zou iedereen daar van profiteren! Het was misschien vooral de droom van mijn opa, die actief was voor de Nationale Volkspartij. Hij stond nooit op een kandidatenlijst, maar hoorde bij de raad van wijzen. Maria Liberia-Peters en Ricardo Isebia zaten regelmatig bij ons aan de keukentafel en hebben me ook gevormd. De dag dat ik naar Nederland ging, zei mijn opa: ‘Dit is waar de partij al die tijd voor geknokt heeft.’ Zij wilden voor de kinderen en kleinkinderen wat voor hen onbereikbaar was geweest. Het voelde als een voorrecht om te kunnen studeren. Na mijn studie werd ik gevraagd voor een project voor de ondersteuning van de ambachtensector. Een droombaan aan het begin van mijn carrière. Het voelde een beetje alsof ik mijn land in de steek liet, maar mijn opvoeding hielp bij het verminderen van dat schuldgevoel. Ik heb geleerd dat je om kunt zien naar je naasten, waar je ook woont. Inmiddels werk ik als coach voor jongeren in combinatie met een deeltijdbaan voor Present Den Haag, dat vrijwilligerswerk op projectbasis organiseert. Ik ben actief in de politiek voor de ChristenUnie. Ik zie mezelf niet als politicus, maar als iemand die mensen wil helpen door een verandering van het systeem en die heeft geleerd dat dit via de politiek kan.”

 

Inspiratie

“Jezus is mijn fundament. De keuzes die ik maak, de mensen die ik spreek, alles wat ik doe, wordt gevoed vanuit het geloof. Het voelt natuurlijk en vanzelfsprekend, niet dwangmatig, want ik kan ook andere keuzes maken. Maar dan komt ook mijn opvoeding om de hoek kijken. De belangrijkste waarde die ik meekreeg, is omzien naar je naaste. Dat werd niet gezegd, maar ik zag het dagelijks. Mijn oma kookte elk dag een pannetje dat heel discreet naar iemand anders ging. De verse pan frances ging naar de drugsverslaafden, die om eten kwamen vragen. Zelf kregen we het brood van een dag eerder. Als kind baalde ik ervan, maar nu kan ik er niet over uit hoezeer zo’n voorbeeld je vormt en beïnvloedt.”

 

Obstakel

“Mijn studie verliep met vallen en opstaan. Op het Peter Stuyvesant leerde ik altijd makkelijk, maar studeren is echt iets anders. Bovendien had ik twee jaar lang heimwee, ook door dingen die ik meemaakte. Hans Janmaat van de Centrum Partij was politiek actief. ‘Die kunnen we allemaal de Noordzee injagen als Janmaat wint’, hoorde ik een student ooit over mij zeggen. Studenten gingen soms ergens anders zitten, als ik aanschoof in de collegebanken. Ik had verwacht dat ik op een universiteit op hoog niveau discussies kon voeren, maar die eerstejaars dachten dat de Nederlandse Antillen bij Texel hoorden en lagen in een deuk toen ik vertelde dat ik op het Peter Stuyvesant had gezeten. Een school vernoemd naar een sigarettenmerk. De universiteitsstudenten kenden hun eigen geschiedenis niet eens! Ik leerde toen dat vorming zeker net zo belangrijk is als studeren. Ik leerde ook dat ik een doorzetter ben.”

 

Dankbaar

“In elke fase van mijn leven waren er mensen die me ondersteuning gaven. Een nicht die op het Peter Stuyvesant College had gezeten, coachte me door die nieuwe wereld, waar ik geen enkele affiniteit mee had. In mijn omgeving wisten ze niet eens wat het VWO was. Zuster Marie Francesca uit Brabant hielp me met de keuze voor Tilburg als studentenstad. Mijn Nederlandse huisgenote was mijn inburgeringslerares. Ze leerde me Nederlandse gerechten koken en fietsen door weer en wind. Ik vond een kerkelijke gemeente, die me inspireerde omdat ze hun deuren openden voor studenten. In de politiek zag ik aan Cynthia Ortega Martijn dat de manier van politiek bedrijven die ik voorsta, mogelijk is en haalbaar. Ik heb ook veel gehad aan een oom en tante in Nijmegen. Hij was een voorbeeld, omdat hij als Arubaan in de Raad van Bestuur van de Kamer van Koophandel zat.”

 

Helpen

“Ik bezoek al veertien jaar vrouwen die als raamprostituee werken. Er zijn steeds meer en meer slachtoffers van mensenhandel. Meestal is er sprake van armoede in hun thuisland en brengen ze een offer voor de hele familie. Maar lichamelijk en geestelijk zijn ze kapot. Ik sta ze bij en verwijs ze door naar maatschappelijk werk als ze eruit willen stappen. Dat is niet makkelijk. Hoe kunnen ze een ander leven opbouwen als ze de taal niet spreken en weinig mensen kennen? Toch gebeurt er iets, waardoor ze een nieuw leven willen opbouwen. Die vrouwen zijn een voorbeeld voor anderen. Zij kunnen met recht zeggen dat alles tegenzit en ze zich in een uitzichtloze situatie bevinden. Als zij daar uit kunnen komen, dan kunnen anderen dat ook. Ik maak het onderwerp ook bespreekbaar binnen de politiek, die iets kan doen aan de positie van deze vrouwen.”

 

Advies

“Mensen denken soms dat ik een geplaveide weg heb afgelegd, terwijl ik opgroeide in St. Jago, een buurt waar ik volgens de statistieken op mijn vijftiende waarschijnlijk moeder zou zijn. Het maakt me boos en verdrietig. Niet omdat het me echt raakt, maar vooral omdat mensen zichzelf daarmee te kort doen. Je afkomst bepaalt je startpositie, maar mag geen bepaalde factor voor je hele leven zijn. Blijf niet kijken naar wat je niet kunt, welke kansen je niet hebt gekregen en door wie je wordt tegengewerkt. Kijk juist naar wie je bent, wat je kunt en wat je wilt. Wat je mist, kun je bijleren. En je kunt anderen om hulp vragen, maar dat werkt alleen als je zelf een focus en een doel ziet.”

 

Ocan.nl Volg ons ook op Facebook en Twitter

Ocan’s Spotlight: Lisandro Esterga

Spotlight_Lisandro (4)

Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Curaçaoënaar Lisandro Esterga, organisatiepsycholoog èn deskundig op het gebied van informatie technologie (IT).

 

Auteur: Otti Thomas

“Ik werk bij het bedrijf Raet, dat de personeelsadministratie voor veel overheidsinstanties en -bedrijven doet. Ik bedenk processen en IT applicaties die aan wet- en regelgeving kunnen voldoen, zonder dat het verstikkend werkt. Computers moeten mensen helpen en niet tegenwerken. De AVG-wetgeving voor privacy bijvoorbeeld. Persoonlijke data moet worden beveiligd. Tegelijkertijd hebben mensen het recht om hun gegevens op te vragen en om vergeten te worden. Hoe hou je dat in de gaten? Hoe hou je je producten up to date? Daarnaast adviseer ik mijn manager, bijvoorbeeld over het motiveren van mensen.

Ik heb nooit bedacht dat ik dit zou gaan doen. Ik wilde naar de dansschool of binnenhuisarchitectuur of psychologie studeren. De keuze viel op de laatste. Ik had ook interesse in computers en netwerken ontwikkeld. Zo kwam ik aan een baan bij een internetprovider en maakte ik mijn studie in deeltijd af. Meteen daarna kon ik terecht bij Deloitte, omdat ik de bijzondere combinatie had van organisatiepsychologie en ICT kennis. Bij betalingsbedrijf Equens, voorheen Interpay, leerde ik later veel bij over regelgeving.”

 

 

Obstakels

”Soms twijfel ik aan de keuzes die ik gemaakt heb. Psychologie had mijn interesse. Op het MIL organiseerde ik dansoptredens, waarbij ik medeleerlingen aanstuurde en motiveerde. Als oudste broer was ik gewend om ruzies te sussen. Psychologie sloot dus aan op mijn natuurlijke vaardigheden. Maar veel mensen vroegen wat ik daar uiteindelijk mee wilde. De meeste klasgenoten kozen een technische studie of voor accountancy en zijn nu ook werkzaam daarin. Ik balanceer juist op een lijn. Mensen zien me bij sollicitaties als IT’er òf als organisatiedeskundige. Misschien had ik een beter plan moeten hebben en een ander vak moeten kiezen. Maar uiteindelijk kom ik toch terug bij mezelf. Ik had het anders kunnen doen, maar dan zou ik niet zijn wie ik nu ben. Ik ben een vertaler. Iemand die juridische concepten omzet in praktische IT toepassingen en dynamische bedijfsprocessen. Van mijn creativiteit heb ik nog elke dag profijt.”

 

Inspiratie

“Ik ben leergierig. Ik wil weten hoe dingen werken en in elkaar zitten en die kennis dan uitbreiden naar andere disciplines. Ik heb ook interesse in de politiek. Ik duik in wetteksten, omdat het belangrijk is voor mijn werk, maar ik vind het ook interessant hoe de maatschappij georganiseerd kan worden op een manier dat het niet belemmerend, maar juist bevorderend werkt voor het individu. Ik streef er daarnaast naar om beter te zijn dan mezelf en om beter te worden in mijn werk. Ik ben niet ontevreden, maar wil het een volgende keer beter doen. Het is een vorm van perfectionisme, maar niet ongezond, niet obsessief. Jaloers ben ik niet. Ik kijk naar de prestaties van andere mensen, maar word juist blij als ik zie dat iemand iets goed doe. Misschien omdat ik me in kan leven en het gevoel herken. Door empathie voel je je verbonden met anderen.”

 

Helpen

“Ik vind dat je in moet zetten voor de samenleving, waar je onderdeel van bent. Ik wil mijn kennis ooit graag gebruiken op Curaçao, maar nu doe ik het voor Utrecht. Ik werk als vrijwilliger bij een voedselbank en zet me in voor de Piratenpartij, die actief is op het gebied van privacy. Ik heb geen politieke ambities, maar vind het vooral leuk om een nieuwe beweging op te zetten en mensen te helpen met mijn kennis. De wijkraad, waar ik lid van ben, is een groep oude wijze mannen. Ik kijk hoe we meer jongeren kunnen betrekken, want zij wonen ook in de wijk. Ze hebben andere verwachtingen, ze praten anders met elkaar. Dus wat voor communicatiestrategie passen we toe? Eigenlijk gebruik ik mijn kennis van psychologie hier ook.”

 

Dankbaar

”De mensen in je leven maken het verschil, dus niet je carrière. Die gaat met pieken en dalen. Dalen vang je op door sterk te zijn. Hoe word je een sterk persoon? Door anderen om je heen. Ik heb veel te danken aan mijn vrienden en familie. Een aantal vrienden ken ik nog van het MIL en de studie psychologie. Bij hen kan ik mezelf zijn. Ik wist al als kind dat ik op jongens viel. Nu maak ik daar geen geheim van, maar op Curaçao was het gebruikelijk om dat niet te laten zien. Zij hadden er geen problemen mee. In mijn familie ben ik simpelweg ‘grote broer Lisandro’. Mijn seksuele voorkeur is niet mijn identiteit. Elk mens bestaat uit verschillende delen en de som daarvan maakt je tot een persoon.”

 

Advies

“Het klinkt misschien afgezaagd, maar je hart ligt bij je interesses. Je moet je focussen op dingen waar je blij van wordt en die energie geven. Kies een studie of carrière niet omdat een ander dat van je verwacht. Het is ook belangrijk om je sterke kanten te ontdekken en te gebruiken, bijvoorbeeld de talenkennis die we als Caribische Nederlanders hebben. Als je het moeilijk hebt, zoek je steun bij vrienden en familie waarmee je lief en leed deelt. Ik weet weliswaar veel van psychologie, maar het is een slecht idee om het op jezelf toe te passen.”

Ocan.nl Volg ons ook op Facebook en Twitter

Ocan’s Spotlight: Avianka F. Aventurin

Avianka Aventurin

Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Avianka Aventurin, management assistent uit St. Maarten.

 

Auteur: Otti Thomas

“Momenteel werk ik bij het ministerie van Justitie en Veiligheid als managementassistent. Sinds de middelbare school wist ik dat ik managementassistent wilde worden. Al mijn stages heb ik bewust gekozen en de beste ervaring was mijn stage bij het ministerie van Volksgezondheid, Sociale Zaken en Arbeid op St. Maarten! Hier heb ik kort op de staf van het ministerie gewerkt en vervolgens de directeur van de ambulancedienst ondersteund. Ik heb destijds besloten om mijn stage in St. Maarten te doen omdat ik het eiland, m’n mensen en mijn familie beter wilde leren kennen. Mijn ouders zijn van St. Maarten, maar zelf ben ik in Rotterdam geboren. Helaas kon ik mijn opleiding daar niet afronden, anders was ik gebleven. St. Maartenaren zijn vriendelijk en hartelijk. Op St. Maarten ben ik thuis. Uiteindelijk ging ik stage lopen bij de afdeling armoedebestrijding van Amsterdam Zuidoost. Dit was inspirerend omdat er mensen op hoge posities binnen het gemeentehuis zijn met leidinggevende functies die als medewerker zijn gestart. Mede doordat zij als uitvoerde ambtenaar zijn begonnen, weten zij hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Je ziet het ook terug in de manier van leiding geven. Begin vorig jaar werd ik politiek actief als bestuurssecretaris van de ChristenUnie in Amsterdam. Ik heb nooit gesolliciteerd of mijn CV gestuurd, maar werd destijds door de huidige voorzitter benaderd. Ik had nooit politieke ambities, maar mede door de betrokkenheid en de verantwoordelijkheden die mij is toevertrouwd, is dat wel gekomen. Als je iets doet, moet je het goed doen, het beste geven en naar het hoogste streven. Verder zit ik in het management van recordlabel Indieplant Gospel. We hebben het voor elkaar gekregen dat je bij The Voice of Holland auditie kunt doen met het genre gospel. Verder waren we eind vorig jaar ook betrokken bij het Gospel Festival in de Amsterdamse Arena.

 

Obstakel

”Als tiener was ik mondig. Mijn stiefvader pakte me heel stevig aan. Er werden voorwerpen naar me gegooid, ik werd op blote voeten in de sneeuw gezet, ik werd zo hard geslagen dat ik ging hyperventileren, ik werd als tiener continue hevig mishandeld. Bovendien ben ik meerdere malen aangerand als kind. Ik had erg weinig zelfvertrouwen en zelfmoordneigingen. Ik vroeg me lange tijd af, waarom mij dit overkwam en wanneer het zou stoppen. Een wijze les kwam van Naira Gomez-Louws. Ze zei dat ik God juist moest vragen welke les ik hieruit moest leren. Want het leven is een learning lesson. Je leeft, je leert en als je leert, dan groei je. Dat is me gelukt. Ik heb iedereen kunnen vergeven en begrijp nu pas waarom ik door deze ervaringen heen moest gaan. Het belang daarvan heeft ook Nelson Mandela duidelijk proberen te maken. Als je niet kunt vergeven, dan blijf je in gevangenschap leven, hoewel je eigenlijk vrij bent. Als je vergeeft, dan doe je dat dus niet alleen voor een ander, maar ook vooral voor jezelf.”

 

Helpen

“Ik geloof dat ik alles door heb moeten maken, zodat ik anderen kan inspireren. Ik begrijp jongeren, ik ken de schaamte en het taboe. Omdat ik als kind ben aangerand, kan ik het gesprek aangaan met slachtoffers van mensenhandel. Omdat ik mishandeld ben, kan ik het gesprek aangaan met mensen die door levenslessen beschadigd zijn en verkeerde keuzes maken.. Samen met collega’s heb ik een jongerenproject opgezet toen ik bij armoedebestrijding in Amsterdam Zuidoost werkte en kwam ik regelmatig in contact met jongeren. Als managementassistent bij het ministerie van Justitie en Veiligheid moet ik zelf contact met jongeren zoeken. Daarom bezocht ik eind vorig jaar een detentiecentrum voor jongeren en ben ik naar verschillende bijeenkomsten over mensenhandel gegaan.”

 

Inspiratie

”Geloven is niet iets dat ik doe, maar wat ik ben. Het geloof haalt uit mensen het beste naar voren. We denken vaak te klein. We kennen ons eiland of onze stad, maar er is zoveel meer. Ik weet dat ik niet alleen op aarde ben om te trouwen en kinderen te krijgen. Als ik ergens over twijfel, en ik twijfel niet snel, dan bid ik. Ik vraag om raad. Bijvoorbeeld over de vraag of ik politiek actief moest worden. En als ik bid, dan krijg ik ook altijd een bevestiging, als is het maar een liedje dat ik hoor of iets dat ik zie op televisie.”

 

Dankbaar

”Mijn moeder is een bron van inspiratie. Ze had het zwaar. Als alleenstaande moeder moest ze drie dochters opvoeden en dat in combinatie met lange werkdagen en een studie. Maar ondanks alles is ze altijd sterk geweest en zachtmoedig naar andere mensen. Ik heb ook veel steun gehad aan Carlos Brunk en zijn vrouw. Ze vingen me op toen ik het als tiener erg zwaar had, net als Naira Gomez-Louws. Er is ook een Surinaamse vrouw, eigenlijk een soort peetmoeder. Ze gaf me financiële steun en hielp met het schrijven van sollicitatiebrieven toen ik een half jaar geen werk had. In dat soort dingen, zie ik de hand van God.”

 

Advies

”Je bent wie je kiest om te zijn; niet die persoon die anderen zeggen dat je bent. Uiteindelijk kies je zelf wie je wil zijn. Een slachtoffer of een overwinnaar die anderen inspireert, motiveert en stimuleert? Vaak moet je daarvoor door een proces heen, maar als je dat niet doet, dan blijf je waar je bent. Als je niet leert, dan zul je dezelfde fouten blijven maken en op dezelfde plek in de maatschappij blijven. Met de juiste mindset, karakter, inzet en houding kun je alles bereiken.”

 

ocan.nl Volg ons ook op Facebook en twitter

 

 

 

 

Ocan’s Spotlight: Beverly Whitfield

IMG_5948otti Beverly Whitfield
Foto: Wijnand Whitfield

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in het licht. Deze week de Sabaanse Beverly Whitfield, werkzaam in de effectenhandel en als empowerment en raw food coach.

 

Auteur: Otti Thomas

“Ik heb altijd in de financiële sector gewerkt. Na de opleiding Middelbaar Administratief Onderwijs op Curaçao werkte ik voor een offshore-branche van ING op Curaçao en daarna voor de MCB waar ik vier jaar manager van de afdeling Effecten was. Nadat mijn huwelijk stuk liep, verhuisde ik naar Nederland. Ik wilde niet dat mijn zoons van zeven en acht jaar in een grote stad zouden opgroeien, dus ben ik in het dorp Grootebroek gaan wonen. Na een paar jaar werken voor lokale bedrijven, keerde ik terug naar de effectenhandel en vermogensbeheer bij een bank in Amsterdam. Inmiddels werk ik twaalf jaar bij Van Lanschot Kempen. Het is nauwkeurig en complex werk. Ik voel me er in thuis. Het is een tweede natuur geworden. Het is ook een andere wereld dan mijn werk als Empowerment en Raw Food coach.”

 

 

Inspiratie

“Ik krijg inspiratie van het levenspad dat ik ben ingeslagen. Jarenlang tobde ik met overgewicht. Ik zat in de dieet-rollercoaster. Ik viel af, kwam weer aan en dat ging een aantal jaren zo door. Op een maandagochtend in de trein naar mijn werk in Amsterdam had ik een gesprek met mezelf. ‘Je bent een slimme vrouw, je hebt een goede baan, je hebt twee kinderen grootgebracht, je hebt een scheiding doorstaan en een nieuw succesvolle leven opgebouwd in een ander land. En jij zou je overgewicht niet de baas kunnen zijn?’ Dus sloot ik me aan bij een dieetclub, schakelde een dieetcoach in en ging op zoek naar het beste dieet voor mij. Ik kwam uit bij raw food; dus ongekookt eten. Ik viel snel af, ik vond het eten heerlijk en ik voelde me beter. Ik vind dat mensen veel meer groenten en fruit in hun natuurlijke vorm zouden moeten eten. Omdat mensen geïnteresseerd raakten in mijn levensstijl, raakte ik vanzelf aan het inspireren en coachen van vrouwen door middel van online cursussen en workshops. Ik ben door raw food en mijn werk als coach eigenlijk meer mezelf geworden en heb een bredere kijk op de wereld verkregen.”

 

 

 

Helpen

“We hebben allemaal de kracht om bepaalde doelen te bereiken; of dat nu afvallen is of iets anders. Vooral vrouwen vergeten dat ze die kracht in zich hebben. We zetten onszelf vaak op de laatste plaats, omdat we bezig zijn met werk en de zorgen voor onze naasten. Wij cijferen onszelf weg. We moeten onszelf juist op de eerste plaats zetten, want als we voor onszelf zorgen en onze doelen nastreven, hebben we de energie en voldoening om ook anderen te helpen. Dat is wat ik vrouwen laat ontdekken. Als coach geef ik natuurlijk tips en ondersteuning, maar uiteindelijk moeten ze het zelf doen. Het begint vaak met het overwinnen van onzekerheid om die eerste stap te nemen naar verandering, want vaak hebben ze al zoveel diëten gevolgd, dat ze de lust verliezen om opnieuw te beginnen. Ik leer dames dat ze het waard zijn om in zichzelf te investeren en van zichzelf te houden. En als ze hun overgewicht hebben overwonnen, durven ze vaak verder te kijken en meer uitdagingen aan te gaan.

 

Obstakels

“Ik had heimwee, toen ik op mijn 13de naar St. Maarten vertrok. Ik kon drie keer per jaar tijdens school vakanties terug naar Saba, maar het afscheid op het vliegveld elke keer was een drama en het duurde een paar weken voordat de heimwee over was. Op een gegeven moment besloot ik dat het genoeg was. Ik maakte een afspraak met mezelf: Ik wist dat ik voor een betere toekomst naar de school op St. Maarten moest, maar ik wilde ook af van het verdriet als ik mijn familie moest verlaten. Het was een keerpunt! Bij mijn verhuizing naar Curaçao, drie jaar later, had ik mijn heimwee overwonnen. In 1999 vertrok ik naar Nederland met diezelfde instelling. Het is een mindset. Het was een nieuwe start en ik moest er een succes van maken, ook voor mijn jongens die het moeilijk hadden met die verhuizing.”

 

Dankbaar

“Mijn moeder Claudia Whitfield heeft haar hele leven op Saba gewoond, maar ze wilde meer voor mij en mijn drie zussen. Inmiddels kun je op Saba na de basisschool nog een aantal jaren verder leren, maar toen hield het op na de zesde klas. Mijn moeder besloot dat al haar kinderen moesten kunnen doorleren. Dus ik moest Saba verlaten om verder te kunnen leren. Ik ben haar heel dankbaar voor dat besluit. Mijn drie zussen wonen nu weer op Saba en zorgen voor mijn moeder, nu 86. Ik ga twee keer per jaar naar Saba toe. Ik heb ook veel te danken aan Wijnand, mijn huidige partner, met wie ik in 2009 getrouwd ben.”

 

Advies

“We volgen vaak een uitgestippeld pad. School, kerk, trouwen, werken. Ben je daar gelukkig mee of niet? Ik geloof namelijk dat we meer kunnen dan vaak voorgeschreven is. Meer mensen zijn zich daar bewust van. We willen ook gelukkig zijn in dit leven. Het belangrijkste is dat je je afvraagt, wat je precies wil. Alles staat of valt met je mindset. En ik ben ervan overtuigd dat elk mens de kracht in zich heeft om hun doelen te bereiken, al is dat niet voor iedereen makkelijk. Het gaat met vallen en opstaan, maar je moet wel in actie komen.”

 

Ocan.nl Volg ons ook op Facebook en Twitter

 

Ocan’s Spotlight: Amin Michel

Amin (1)
Foto: Otti Thomas

 

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Curaçaoënaar Amin Michel, eigenaar van adviesbureau Inclusion4Diversity.

 

Auteur: Otti Thomas

“Ik ben altijd gedreven geweest. Na de propedeuse aan de Universiteit van de Nederlandse Antillen, ben ik naar Den Haag gegaan om International Business Management te gaan studeren. Ondanks dat mijn studie de belangrijkste reden was om naar den Haag te verhuizen, had ik nog een belangrijke reden. Omdat ik al vrij jong besefte, dat ik op mannen viel,had ik bedacht dat ik beter tot mijn recht zou komen in een omgeving, die toleranter was dan Curaçao destijds was. Na de studie bedrijfskunde, studeerde ik psychologie aan de Vrije Universiteit. Daarna heb ik met veel plezier gewerkt bij Verizon, een internationaal communicatiebedrijf. Ik begon in een soort helpdesk-achtige functie, was binnen een jaar supervisor en uiteindelijk programma manager van internationale projecten voor grote klanten als ABN AMRO.

Bij Verizon realiseerde ik me dat diversiteit een belangrijke component was, die mijn leven zou bepalen. Verschillende kwaliteiten die ik ontwikkeld had vanuit die diversiteit stimuleerden mijn carrière. Zo komt mijn familie vanuit de hele wereld. Daardoor had ik van kleins af aan veel ervaring met verschillende culturen opgedaan en kon ik goed met alle soorten mensen omgaan.

Een andere kwaliteit, de beheersing van Spaans, geleerd van een Colombiaanse oma,  zorgde ervoor dat ik een jaar voor Verizon in Madrid kon werken.

Overigens beleefde ik al veel eerder, als jongen van zeven of acht, zo’n ‘eureka’ moment. Mijn vader, heel donker van huidskleur, haalde me altijd op van school. Op een dag kon hij niet en kwam mijn moeder. Een klasgenoot geloofde niet dat het mijn moeder was, want ze was te licht van kleur. Het was mijn eerste confrontatie met de manier waarop anderen naar mij kijken. Dat moment en de ervaring bij Verizon deden me beseffen dat diversiteit mijn richting zou zijn. En zo kwam het dat ik zes jaar geleden mijn eigen adviesbureau Inclusion4Diversity ben begonnen.”

 

Inspiratie

“Ik haal de meeste energie uit mijn eigen bedrijf. Ik werk als consultant, verzorgtrainingen aan personeel of leidinggevenden en organiseer workshops en lezingen. Opdrachtgevers zijn onder andere de FNV, ministeries, de Raad van Europa, de Europese politieorganisatie. Ik heb opdrachtgevers in Amerika, Nieuw Zeeland en overal daar tussen.

Wat is diversiteit, waarom is het belangrijk, wat is inclusie, welke instrumenten kun je gebruiken? Mijn trainingen en praktijksimulaties zijn gebaseerd op toegepaste neurowetenschap. Centraal staat het leren omgaan met unconscious bias. Onbewuste oordelen en vooroordelen. Het geeft mij zoveel voldoening als ik opeens aan de ogen van mensen zie, dat het kwartje is gevallen. Dat ze snappen waar het over gaat. Dan heb ik het idee dat ik echt een bijdrage lever aan meer inclusie. Het begint namelijk allemaal bij bewustwording. Het is zo mooi om te beseffen hoe divers we zijn als mens, welke talenten we hebben en hoe we die in kunnen zetten.”

 

Dankbaar

“Er zijn twee zeer sterke vrouwen in mijn leven,: mijn moeder en mijn Colombiaanse oma. Door zelf het goede voorbeeld te geven, leerden ze mij om het beste uit mezelf te halen en nooit op te geven. Het is de reden dat ik een academische studie wilde afronden.

Compassie is ook belangrijk. Bejegen anderen zoals je zelf ook bejegend wilt worden. Verplaats je in anderen, zodat je minder oordeelt en veroordeelt.”

 

Obstakels

“Ik werd vroeger verschrikkelijk gepest. Dat had te maken met geaardheid, maar ook met afkomst en huidskleur. Ik was niet wit genoeg, niet zwart genoeg en zelfs niet bruin genoeg. Mijn haar was niet kroes en niet stijl. Mijn sociale klasse was ook niet goed. Ik heb nooit armoede gekend, maar kwam niet uit een van de rijkste families. Ik snapte niet wat het probleem was en dacht dat het aan mij lag. Mijn zelfvertrouwen kreeg een deuk. Pas later besefte ik dat mensen niet beter wisten door hun eigen situatie. Ik ben nog harder mijn best gaan doen op school en op mijn werk. Door kleine succesjes te boeken, kon ik anders naar mezelf kijken: Zie je, ik kan wel iets. Ik investeerde in mijn eigen ontwikkeling en volgde naast vakinhoudelijke opleidingen ook trainingen op het gebied van meditatie, yoga en reiki. Ik heb de pijn van het verleden kunnen overstijgen.”

 

Helpen

“Ik coach bicultureel talent, jonge mensen van 20 tot 40 met vragen over hun identiteit. Wat betekent die biculturele identiteit voor henzelf en voor de wijze waarop ze gezien worden in een werkomgeving. Jonge vrouwen met een academische opleiding, die zien dat hun mannelijke collega promotie maakt, terwijl hij minder lang bij een organisatie werkt. Is er sprake van discriminatie, ligt het aan hun eigen gedrag of is het een combinatie? Het is vaak moeilijk om de vinger op de oorzaak te leggen. Wat ik doe, is mensen wijzen op hun eigen verantwoordelijkheid. Ik zeg niet dat ze hun ogen moeten sluiten voor allerlei vormen van uitsluiting, maar dat het wel aan hen is om daarmee om te gaan, zowel als individu als collectief.”

 

Advies

“Investeer in je eigen groei en ontwikkeling. Op professioneel vlak èn op persoonlijk vlak. Voor mij was het meditatie en yoga, maar het kan ook iets anders zijn. Je hebt meer invloed op jezélf dan op gebeurtenissen of je omgeving. Natuurlijk zijn er situaties waarin je duidelijk moet zeggen: dit is wie ik ben en hier sta ik voor. Maar soms is het handig om je aan te passen, zonder dat je daarmee je identiteit kwijtraakt. Wat ik eigenlijk wil zeggen: stap uit de slachtofferrol. En zorg dat je een selecte groep mensen om je heen hebt, die echt altijd supereerlijk zijn. Durf je bij hen kwetsbaar op te stellen en neem hun advies ter harte en blijf luisteren naar je innerlijke mentor! ”

 

Ocan.nl volg ons ook op Facebook en Twitter

Ocan’s Spotlight: Brenda Emmen-Hassell

Brenda Emmen Hassell (1)
Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Brenda Emmen-Hassell, een Curaçaose met wortels in Saba en St. Kitts.

Auteur: Otti Thomas

 

“Op mijn 17de vertrok ik naar Nederland om chemie te studeren. Ik was ambitieus en ik wilde op mezelf wonen. Die studie viel tegen, toen ik stage liep op Curaçao. Ik moest de hardheid van water testen, maar dat had toen al een goede kwaliteit. Het boeide me niet meer, had niet de rust om mijn studie af te maken en ik solliciteerde in Den Haag bij de Centrale Directie der PTT als directie secretaresse. Ik maakte snel carrière omdat ik mijn talen sprak en werd ingezet voor contact met Spaanstalige en Engelstalige landen. Daarna werkte ik op Curaçao voor Setel. Omdat ik niet stil kon zitten, werkte ik voor Radio Hoyer, had ik een Engelstalig programma bij Radio Korsou FM en was ik officier bij het Vrijwilligerskorps Curaçao. Vervolgens werd ik gevraagd als secretaresse voor minister-president Maria Liberia-Peters. Uiteindelijk ging ik weer naar Nederland. Na een studie Social Work werkte ik voor een welzijnsorganisatie in Utrecht en was ik supervisor van een project voor eenzame ouderen. Ik zat in in het bestuur van S4 voor de opvang van studenten uit St. Maarten, Saba, St. Eustatius en Bonaire. Nu werk ik voor een ontmoetingscentrum in Zeist. Ik heb nog steeds een radioprogramma en ben betrokken bij het project ‘De kunst van delen’ van theater ZIMIHC in Utrecht, waarin ouderen en jongeren samen muziek maken.”

 

Inspiratie

“Ik krijg energie uit kleine dingen, bijvoorbeeld als ik zie dat ik anderen in beweging breng. Ik lees voor aan dementerende ouderen. Soms lijkt het alsof ik geen contact met hen heb. Ze lijken afwezig of zitten te slapen. Maar dan lees ik iets en opeens zie ik een glimlach. Al mijn vermoeidheid is dan over. Als ik resultaat zie, kan ik de hele wereld aan. Het is ook prima als ze in mijn ogen niet reageren. We stellen vaak eisen hoe anderen moeten reageren. We willen meetbare resultaten, maar dat is niet goed. Die ouderen zijn tenminste even uit de huiskamer gehaald. Het is een uitje. Alsof je ze meeneemt naar de bioscoop. Ik voel het zeker niet als plicht, maar ik geef op die manier wel iets terug aan mijn oma. Aan haar las ik ook altijd voor.”

 

Dankbaar

“Ik heb veel waardering voor mijn oma, een enorm krachtige vrouw. Als jonge moeder kwam ze van Saba naar Curaçao, samen met mijn toen 15-jarige vader. Hoe heeft ze dat ervaren? Mijn ouders hebben me discipline bijgebracht. Ik heb een echte Britse opvoeding gehad: formeel, netjes en met autoriteit. Afspraak is afspraak. We spraken Engels, ik speelde tennis, zat op ballet en had pianoles. Dat doen alle Engelsen, zeg ik vaak voor de grap. Zelfs als volwassene vroeg ik vaak toestemming aan mijn ouders. Ik ben dus grootgebracht in een strenge, maar ook liefdevolle en gezellige sfeer. Mijn moeder, uit St Kitts, stopte met werken, omdat ze naar haar zeggen niet wilde dat we ‘sleutelkinderen’ werden. Ze waren heel sociaal en er waren altijd mensen over de vloer.”

 

Obstakels

“Ik hou van werken. Je krijgt een bedrag om iets te presteren. Het valt tegen als een ander daar anders mee omgaat. Als ik mensen over een plan vertel en mensen reageren enthousiast, dan ga ik er van uit dat ze aan de slag gaan. Ja is ja! Nederland wordt gezien als het land van: afspraak is afspraak. Niets is minder waar. Het ligt niet zozeer aan de Nederlanders of aan Antillianen, maar aan de situatie waarin mensen zich bevinden. Ze kunnen zich verschuilen. Ik snap niet waarom mensen altijd obstakels zien bij plannen. We moeten kijken naar de mogelijkheden. Maar niet iedereen denkt zo.”

 

Helpen

“Ik vind het belangrijk om te kijken naar dingen die mensen wel kunnen. Ik werkte op Curaçao als vrijwilliger in het bestuur van een organisatie voor auditief gehandicapten. Een van hen viel me op. Ze was doofstom, maar ambitieus en ze wilde graag werken. Een Curaçaos instituut zocht iemand voor de koffie en ik dacht: Waarom zou zij dat niet kunnen doen? Ik kon met haar spreken via gebarentaal. Na enige aarzeling mocht ze proefdraaien. Het is inmiddels lang geleden en voor zover ik weet, werkt ze daar nog steeds. Haar hele gezin is goed terecht gekomen.”

 

Advies

“Het is goed om te erkennen dat er obstakels zijn, maar je moet daar lering uit trekken en vooral kijken naar wat wel kan. Mijn vader zei altijd: We all have our own obstacles in life, that we have to overcome. Overcome is overwinnen, dus je kunt niet stil blijven zitten. Je moet de moed hebben om in beweging te komen. En als je in beweging komt met moed, dus courage, dan doe je dat met je hart. Dan meen je het echt. Je doet het niet omdat iemand anders het zegt of voor je doet. Het was ook mijn advies bij S4 of aan neven en nichten die in Nederland kwamen studeren. Je zit daar niet omdat de docent het wil. Je moet het zelf doen. Tot slot moet je compassie hebben voor jezelf. Zonder compassie voor jezelf, kun je het ook niet hebben voor een ander.”

 

Ocan.nl Volg ons ook via Facebook en Twitter

Ocan’s Spotlight: Ruth Mary Thodé

Ruth Thode (3)
Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week gezondheidsspecialist Ruth Mary Thodé uit Bonaire.

Auteur: Otti Thomas

“Ik heb van alles gedaan. Na de opleiding tot psychiatrische verpleegkundige werkte ik bij de Caprileskliniek op Curaçao en heb ik met een psychiater de polikliniek psychiatrie opgezet.. Ik werd gevraagd om hetzelfde te doen op Bonaire. Dat is pas later gelukt, maar het was een ontzettend leerzame tijd. Vervolgens werkte ik in de psychiatrie in Den Haag en Almere en voor de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis op Aruba. Ik volgde ook de opleiding voor operatieassistent. Ik heb het niet afgemaakt. Mijn vader werd ernstig ziek en ik bezocht hem vaak op Bonaire, zodat ik lessen miste. Maar die opleiding is het leukste dat ik gedaan heb. Alle collega’s in de operatiekamer zijn verbonden. Ze doen samen hun uiterste best om de operatie succesvol te laten verlopen. Nadat mijn vader overleed, woonde ik twee jaar op Bonaire om dichter bij mijn moeder te zijn. Ik werkte als docent zorg en welzijn, verzorging en biologie. Mijn studenten noemen me nog steeds juffrouw Ruth. Inmiddels ben ik weer bijna tien jaar terug in Nederland. Ik werkte op een opnameafdeling met patiënten die ernstige delicten hebben gepleegd en daarna op een dagbehandeling. Sinds een jaar combineer ik dat met mijn eigen praktijk voor vrouwen met hormonale problemen en voor voedingsadvies: Body Balance 4 U.”

 

Inspiratie

“Ik ben een spons. Ik wil alles weten. Daarom was het geweldig om op Curaçao, Aruba en Bonaire te werken. Daar was ik met alles bezig. Ik ben breed geschoold, dus niet alleen in de reguliere medicatie, maar ook in orthomoleculaire geneeskunde, dus voedingssupplementen. Met vitamine D of Omega 3 kun je veel problemen oplossen. De vrouwen in mijn praktijk zijn vaak een beetje wanhopig. Hun huisarts heeft gezegd dat overgangsklachten er gewoon bij horen. Ik kan veel klachten wegnemen en soms alleen verzachten. Ik onderzoek waar klachten mee te maken kunnen hebben. Is het de overgang, een burnout of een schildklier die niet goed werkt? Als ik zie hoeveel vrouwen ik al geholpen heb, dan zie ik dat ik gelijk heb. Daar haal ik mijn energie uit. Het liefst zou ik het ook op Bonaire doen. Mijn moeder, dochter, middelste zus en andere dierbaren wonen daar, maar ik wil bovendien mijn eigen mensen helpen. Ik voel me een beetje schuldig dat ik zo veel weet, maar daar nu niet mijn eigen mensen mee help.”

 

Dankbaar

“Mijn dochter is heel belangrijk. Ik vind dat ik een goed voorbeeld moet zijn, zodat ze trots op me kan zijn. De prestatiedrang heb ik van mijn vader. Hij zei altijd dat hij kanjers van meiden wilde. Hij stimuleerde ons om te gaan studeren. We moesten ons eigen werk goed doen en eigenlijk ook het werk van onze baas kunnen uitvoeren. Hij vond het belangrijk dat we onze eigen broek op konden houden. Inderdaad heb ik altijd werk gehad. Mijn moeder was zorgzaam. Ze zorgde voor eten en voor nette kleren. Vrienden waren altijd welkom. Een echte moeder. Ze wordt dit jaar 88. Mijn partner heeft me gestimuleerd om een eigen praktijk te beginnen. Ik weet dat ik goed ben in mijn werk, maar ik hou niet van de administratie en andere rompslomp. Hij helpt me en brengt rust in mijn leven.”

 

Obstakel

“Mijn zussen maakten meteen hun studie af en hadden werk op hoog niveau, maar ik ben een laatbloeier. Ik nam genoegen met een zesje. Voor wiskunde, natuurkunde en scheikunde haalde ik tweeën en drieën. Toen ik de OK-opleiding deed, haalde ik negens en tienen. Ik plaagde mijn vader daarmee: Kijk eens naar mijn cijfers! Mijn vader zei: Nu hoeft het niet meer. Hij meende het niet, want hij was hartstikke trots. Ik was vroeger ook heel verlegen. Een ervaring met een drugs- en alcoholverslaafde persoon gaf me kracht. Ik wilde helpen. Ik wilde bij de politie om alle drugshandelaren aan te pakken. Dat mocht niet van mijn moeder, want ze vond dat te gevaarlijk, maar het heeft me van mijn verlegenheid afgeholpen. Tegenwoordig durf ik alles, doe ik alles en zeg ik alles. Ik ben wie ik ben.”

 

Helpen

”We helpen de kinderen van familie en vrienden, die in Nederland komen studeren. Mijn partner kijkt naar taalfouten en de zinsconstructies van opdrachten, die ze in moeten in leveren. Ik geef advies als hun studie iets te maken heeft met mijn vakgebied. Als ze een stageplaats zoeken, breng ik ze in contact met mensen in Nederland of Aruba, Bonaire en Curaçao. En soms zijn jongeren al geholpen met een simpel gesprekje. Of met een knuffel. Daar komt het hormoon oxytocine bij vrij.”

 

Advies

”Alles begint bij geloof in jezelf. Bij wilskracht. Voor de een is het makkelijker dan voor de ander, maar je kan alles als je maar wil. Wie nog niet voldoende in zichzelf gelooft, moet die kracht zoeken in zijn omgeving. Wij zijn zo opgevoed dat we problemen binnenshuis houden, maar dat is niet zo handig. Er zijn altijd mensen bereid om te helpen, maar dan moet je wel aangeven wat nodig is. Het kan grotere problemen voorkomen. Een depressie of een burnout voel je bijvoorbeeld aankomen. Zoek op tijd hulp, want anders worden je problemen groter en groter.”

Ocan.nl Volg ons ook op Facebook en Twitter

Ocan’s Spotlight: Lusmarina Pereira

Lusmarina Pereira (1)
Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week schoonheidsspecialiste Lusmarina Pereira.

Auteur: Otti Thomas 

“Ik hou van alles dat met uiterlijke verzorging te maken heeft. Een goede verzorging is belangrijk. Ik kan niet tegen vrouwen met onverzorgde nagels of voeten. Toen ik twaalf was, ging ik mijn moeder helpen bij het verzorgen van nagels en vanaf mijn dertiende doe ik het eigenlijk zelf. Op Curaçao had ik een eigen salon aan huis en in Rotterdam ook. Het was niet makkelijk in het begin, want ik begon zonder klanten en was nog jong. Maar geleidelijk aan werd mijn klantenkring groter en werd ik eigenaresse van Couture Nails & Beauty Lounge. Ik ben trots op wie ik ben en wat ik op mijn 23ste allemaal heb bereikt. Stap voor stap kom ik dichter bij mijn dromen.

Curaçao heeft geen opleiding voor schoonheidsspecialist, dus heb ik in Nederland het MBO voor schoonheidsspecialist afgerond. Niveau 3 in Leiden en niveau 4 in Den Haag. Het was precies wat ik ervan verwacht had. Nu volg ik de tweejarige opleiding Crossmediale Communicatie. Het is heel wat anders, maar ik leer veel over onderwerpen, die een toegevoegde waarde hebben voor wat ik uiteindelijk wil. Dat is een volledige salon voor manicure, pedicure, gezichtsbehandelingen, lichaamsmassages; eigenlijk alles dat te maken heeft met verzorging.”

 

Obstakels

“Ik heb alles achtergelaten op Curaçao. Mijn moeder, mijn broertje en zusjes, mijn vader, mijn vriendinnen, neefjes en nichtjes. We waren met drie Caribische meiden tijdens mijn opleiding in Leiden en weer drie in Den Haag. Inmiddels heb ik goede vriendinnen in Nederland, maar toen kende ik niemand. Ik had niet echt last van heimwee. Ik probeer mij aan te passen, want het is de enige optie. Maar als ik Curaçao mis, dan denk ik aan mijn doel. Na een tijdje, misschien een paar dagen, is dat nare gevoel weer weg. En ik ga elk jaar minstens een keer naar Curaçao. Inmiddels hou ik van Rotterdam en vind ik Nederland echt leuk. De seizoenen bijvoorbeeld. Ik geniet van de weersveranderingen van warm naar koud en koud naar warm.

 

Inspiratie

“Ik volg internationale trends. Op dit moment ben ik verliefd op marble nagels, waarin verschillende kleuren zijn gemengd. Op Youtube kijk ik naar werk van stylistes uit London, Amerika, Rusland en natuurlijk Curaçao. Alle landen. Als een klant een foto van een model meeneemt, heb ik meteen een idee. En ik kan ook mijn eigen ideeën toevoegen. Mijn energie haal ik eigenlijk uit mezelf. Ik ben een strijder. Ik heb een doel en dat doel wil ik bereiken. Niemand anders zal dat voor me doen. Ik ben dus positief ingesteld. Als je denkt dat iets niet zal lukken, dan mislukt het inderdaad, maar als je positief denkt, dan gaat het lukken. Ik luister ook naar motivational speeches op Youtube. Elke speech is bijzonder en heeft de boodschap om door te zetten, no matter what. Er was een periode waarin ik het zwaar had met school en privé en ik veel steun had aan een speech van Eric Thomas. ‘When you want to succeed as bad as you want to breath, then you’ll be successful.’ Dat was een zin die mij echt de nodige steun gaf.”

 

Helpen

“Ik probeer mensen mee te trekken in mijn positieve houding. Soms stuur ik de link van motivational speeches naar anderen, zodat ze er iets aan hebben. Het lukt niet altijd om mijn positieve instelling over te dragen. Ik kom elke dag mensen tegen die jaloers op me zijn. Maar dat negeer ik gewoon. Ik heb te hard gewerkt om te komen waar ik nu ben.”

 

Dankbaar

“Om de dag whatsapp ik met mijn moeder en om de twee dagen met mijn vader. Zonder mijn ouders, mijn familie en mijn vrienden was ik niet de persoon, die ik nu ben. Mijn opa was ook een goed voorbeeld voor me. Hij was als een vader voor me. Mijn opa was nooit boos, echt letterlijk. Dat heb ik van hem meegekregen. Het is moeilijk om te beseffen dat hij niet meer bij ons is, maar het besef dat hij ons met veel herinneringen en met een geweten achterliet, geeft me de nodig kracht om door te gaan in het leven. Net als veel andere familieleden heb ik een tatoeage om hem nooit te vergeten.”

 

Tip

“Als je een doel hebt, moet je ervoor gaan. Het maakt niet uit wat het kost. Ik heb mijn eigen salon , en familie achtergelaten om naar Nederland te komen voor mijn studie. Maar soms moet je een stap terugdoen, zodat je veel stappen vooruit kunt zetten.”

 

Ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

Ocan’s Spotlight: Dytchell Dubero

Dythell(1)_Spotlight

Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week radio-dj Dytchell Dubero.

Auteur: Otti Thomas

“Ik heb een lange weg afgelegd. Ik kwam eigenlijk naar Nederland voor de koksopleiding omdat ik van koken hou. Maar ondanks een stage bij de vooropleiding in Aruba, had ik nooit ervaren hoe het echt is om in de keuken te staan. Bij een strandtent in Kijkduin leerde ik pas echt hoeveel stress het is en hoe alles precies goed moet zijn. Dat is op zich niet verkeerd, maar ik wil dat niet de rest van mijn leven doen. Ik begon aan de opleiding voor banketbakker, maar door last van mijn rug kon ik niet lang staan. Uiteindelijk rondde ik MBO toerisme versneld af. Niveau 3 en 4 in drie jaar. In toerisme is altijd werk, want mensen zullen altijd op vakantie blijven gaan. Daarna combineerde ik HBO-toerisme, maar ik hou er niet van om achter een bureau te zitten en te schrijven. Bovendien combineerde ik het met radio, dus uiteindelijk ben ik geswitcht naar HBO Crossmediale communicatie.”

Inspiratie

“Sinds een half jaar ben ik eigenaar van mijn eigen online radiostation, nadat ik jaren werkte bij Radio Dushi. We hebben vijf of zes verschillende programma’s. Zelf draai ik als DJ mainstream, dus alle muziek die bekend is. We hebben een programma met mainstream R&B, rap en hiphop en een die gericht is op Aruba, Bonaire en Curaçao. We hebben een reggae-programma en Throwback Thursday met oude klassiekers. Inmiddels hebben we meer dan vierduizend luisteraars per maand. In elk bedrijf moet je eerst investeren, voordat je geld gaat verdienen, dus we zijn volop bezig met het verbeteren van onze apparatuur, het live streamen van video en eigen producties.”

Dankbaar

“Ik heb tatoeages met de namen van mijn vader en mijn moeder. Het is dankzij hen dat ik zover ben gekomen. Ze vinden dat ik moet doen, waar ik me het prettigst bij voel, zelfs al moet ik daarvoor tien keer van studie wisselen. In de toekomst wil ik iets voor ze doen, zodat ze echt kunnen genieten van hun pensioen. Ze hebben mij veel gegeven, dus het is terecht dat ik ook iets teruggeef.”

Obstakels

”De omschakeling van Aruba naar Nederland was niet makkelijk. Familie ving me op, maar geleidelijk aan moest ik alles zelf doen en regelen. Daarin heb ik niet de beste keuzes gemaakt. Ik wilde bijvoorbeeld de nieuwste iPhone. De snelste manier was het afsluiten van een nieuw abonnement, dus ik had twee telefoons en twee abonnementen, die ik af moest betalen. Dat geld had ik niet als student, dus ik ben daar nog steeds mee bezig. Ik heb niet eens van die iPhone kunnen genieten, want ik ben hem na een paar maanden kwijtgeraakt in de trein. Na het eerste jaar, waarin alles nog nieuw was, miste ik het vertrouwde gevoel van Aruba. Ik miste mijn ouders. Ik vond bovendien mijn opleiding niet leuk. Ik heb daar met mijn ouders over gesproken en ze vonden het goed als ik terug zou gaan naar Aruba. Maar ik wilde niet terug zonder diploma, want daarvoor was ik in Nederland.”


Helpen

“Werken met mensen is nooit saai. Daarom wil ik uiteindelijk werken voor het toerisme in Aruba. Het voelt geweldig als ik met een beetje moeite de vakantie van iemand beter kan maken. Hetzelfde geldt voor het maken van radio, wat ik ook wil blijven doen. Luisteraars vinden de programma’s zo leuk, dat ze volgende keer weer luisteren. Dankzij mijn radiozender hebben ze een goede dag. Ze zijn even vermaakt. Voor dat gevoel, doe ik het.”


Tips

“Na mijn studie ga ik terug naar Aruba. In Nederland heb ik alles wel gezien. Maar ik kan het alle studenten aanraden om in het buitenland te studeren als ze de kans hebben. Het is een geweldige ervaring. Het is wel belangrijk om eerst te onderzoeken wat je precies wilt doen in Nederland en wat er bij je past. Het is niet erg om van studie te switchen, maar elk jaar dat je verspeelt kost geld. Tot slot is het belangrijk om verstandig om te gaan met geld.”

 

Ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter

DCP 2017

Click here to visit the 2017 Gallery

PARTNERS & SPONSORS

logo Antiliaans Netwerk
BAM_HOR_L_RGB
ocanlogo
ADCS logo verkleind
Gemeente Den Haag Logo