DCpearls 2017

DCpearls 2017

DCpearls 2017

What inspires you? DC Pearls 2015, Gala/Award Show

Nieuws

Vacature: Finance Assistent – Cactus Accounting Services te Bonaire

logo CACTUS accounting services bonaire ocan caribiscb

 

Voor onze opdrachtgever CACTUS ACCOUNTING SERVICES N.V.  zijn wij op zoek naar kandidaten voor de functie van Finance Assistent Fulltime (40 uren per week) met als standplaats Bonaire (Caribisch Nederland).

Ben je een enthousiaste, kundige, energieke, innovatieve teamplayer met oog voor details die zich makkelijk thuis voelt in een dynamiek werkomgeving? Wil jij werken voor een duurzaam bedrijf, ben je een persoon die initiatief toont en er naar uitkijkt om afwisselende werkzaamheden te doen in jouw dagelijks werk? Ben jij een doorzetter en heb je een natuurlijke klantgerichte houding? Heb jij affiniteit  met Bonaire en/of de andere Caribische eilanden en wil je jouw carrière op Bonaire beginnen? Is jouw antwoord 100% ja op elk van deze vragen? Dan is deze functie zeker wat voor jou.

Functie omschrijving

  • De Finance Assistent is verantwoordelijk voor de correcte, volledige en tijdige verwerking van alle financiële transacties voortvloeiende uit klantenactiviteiten;
  • verzorgt de tijdige rapportage en voert ad hoc financiële analyses uit;
  • verzamelt, registreert, compileert en/of verifieert relevante data voor de administratie van klanten;
  • draagt zorg voor de betrouwbaarheid en effectiviteit van de data van interne controle bij klanten alsook voor de veiligheid en continue verbetering van klanten bedrijfsprocessen;
  • voert de debiteuren en crediteuren administratie uit;
  • maakt rapportage overzichten;
  • registreert de goederenstroom d.m.v. het beoordelen, het verzamelen en het verwerken van mutaties;
  • verzamelt en archiveert informatie;
  • controleert en verwerkt de grootboekmutaties.

 

Jouw profiel

  • Je hebt minimaal een Bachelor diploma in Accounting en/of bedrijfseconomie ;
  • je hebt minimaal 1 jaar relevante en praktische ervaring (niet alleen stage) in de administratieve en/of financiële sector;
  • je beheerst de Engelse-, Nederlandse- en Papiamentse taal goed in woord en geschrift. Spaans is een pré;
  • je hebt kennis van de MS-Office software pakketten, waarbij Word en Excel een vereiste is. Indien je beschikt over kennis van de software pakketten Quick Books en Payroll4 BES is dat zeker een pré;
  • je hebt uitstekende schrijfvaardigheid in Engels en Nederlands, wat zeer handig is om rapportages te kunnen uitvoeren;
  • in het algemeen beschik je over brede financiële kennis en praktisch ben je goed in staat deze toe te passen in de praktijk.

 

Wat wij bieden

Wij bieden jou een afwisselende fulltime job aan in een mooie kantooromgeving binnen onze unieke informele setting, met een relaxte werksfeer. Cactus Accounting Services is een solide organisatie, reeds 24 jaar ondersteunen wij onze klanten van diverse sectoren met hun financiële administratie. Wij zijn daarom resultaat georiënteerd en daarbij is tonen van initiatief en inzet van onschatbare waarde binnen de organisatie; het is de taal die we spreken met de klant.

Cactus Accounting Services is een onafhankelijke organisatie in de financiële sector. Wij bieden onze klanten een breed pakket van diensten aan waaronder: administratieve ondersteuning, voorbereiden jaarverslagen, verwerken en afhandelen van belastingzaken, en zorgdragen voor het voldoen aan compliance-voorschriften. Dit gebeurt op professionele wijze en met persoonlijke aandacht.

Wij bieden jou een uitdagende functie binnen een dynamische, Bonairiaanse organisatie met Caribisch en internationaal bereik. Naast een goed salaris zijn er volop mogelijkheden voor opleiding en ontwikkeling, een pensioenregeling en andere collectieve verzekeringen, en bovenal een prettige werksfeer.

Hoe kom je in aanmerking?

Vooral pasafgestudeerden die aan de start staan van hun loopbaan en affiniteit hebben met Bonaire worden nadrukkelijk uitgenodigd om te reageren. Stuur jouw CV met motivatiebrief  uiterlijk 22 februari 2019 op naar info@ocan.nl.

Voor informatie over de vacature kunt u contact opnemen met C.A. Ortega-Martijn telefoon 070-3803301 of mobielnr: 06-21703657.

Ocan’s Spotlight: Tishelle Daniel

Tishelle 300 x 300
Foto: Otti Thomas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatste in 2018 elke week één van hen in de Spotlight. In de laatste Spotlight aandacht voor Tishelle Daniel uit St. Maarten, basisarts en op weg naar haar specialisatie in oogheelkunde.

Auteur: Otti Thomas

“Al als kind wilde ik arts worden. Ik heb astma en ben een aantal keren opgenomen in het ziekenhuis, waarvan een keer met een longinfectie. Dat maakte indruk; de dokter die me beter maakte, maar ook de ervaring hoe het is om ziek te zijn als kind. Ik wilde dus kinderarts of longarts worden. Met een ministersplaats begon ik aan de studie geneeskunde aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. De eerste drie jaar bestonden vooral uit volgen van lessen en de laatste drie jaar uit het lopen van coschappen, waaronder twee stages in het ziekenhuis van St. Maarten. Vorig jaar haalde ik mijn diploma als basisarts, dus junior doctor. Tijdens mijn opleiding kwam ik erachter dat mijn interesse bij oogheelkunde ligt. Ik hou ervan om te werken met medische apparatuur. Ik hou van operaties, zoals het aanbrengen van een nieuwe lens of de correctie van een ooglid. Bovendien kan ik mensen echt helpen, want iedereen vindt het belangrijk om goed zicht te hebben. Oogheelkunde heeft die combinatie van een praktische aanpak en hulp aan mensen. Het speelt mee dat oogartsen nodig zijn op St. Maarten. Op dit moment werk ik een dag per week op de afdeling oogheelkunde van het Haags Medisch Centrum en vier dagen in de ouderenzorg. Volgend jaar ga ik full time als basisarts werken in een kliniek voor oogheelkunde in Utrecht en me specialiseren. Ik ben dus bijna waar ik uiteindelijk wil zijn.”

 

Obstakels 

“Ik ben heel kritisch voor mezelf. Er waren meerdere momenten van zelfreflectie tijdens mijn studie. Op St. Maarten was ik een van de slimsten van de klas. In Nederland kwam ik terecht in een groep van 300 jongeren die allemaal het slimste van hun middelbare school waren. Ik moest eraan wennen dat ik opeens gemiddelde punten haalde. Soms zelfs beneden gemiddeld, want ik moest nog wennen aan zelfstandig wonen in een nieuw land met een andere cultuur en een andere taal. Veel Nederlandse studenten hadden een voordeel omdat hun ouders ook arts waren. Ik kwam naar Nederland als perfectionist, maar ik zou mijn studie niet gehaald hebben als ik dat was gebleven. Ik moest accepteren dat ik mijn best moest doen, maar niet perse de beste moest zijn.”

 

Dankbaar

”Mijn doorzettingsvermogen heb ik van mijn moeder en de focus van mijn vader. Ze hebben ervoor gezorgd dat ik kon studeren en me tijdens mijn studie altijd gesteund. Als ik een tentamen niet meteen haalde, dan zou het wel lukken bij de herkansing. Ze zorgden dat ik jaarlijks naar St. Maarten kon. Aan het einde van mijn eerste jaar ging het zelfs om een extra ticket. Ik had namelijk twee herkansingen, waarvan ik er minstens een moest halen om naar het tweede jaar te kunnen. Maar ik had ook een ticket, die ik niet kon annuleren of omboeken. Nadat ik een herkansing haalde, hebben mijn ouders een nieuw ticket gekocht. Ik ben ook mijn vriend dankbaar. Acht jaar geleden kwamen we samen naar Nederland en inmiddels zijn we verloofd en wonen we samen. Met zijn positieve houding steunt hij me op momenten dat ik kritisch ben op mezelf.”

 

Helpen

”Ik voelde me na orkaan Irma schuldig dat ik niet kon helpen op St. Maarten, waar ik in augustus nog was geweest voor vakantie. Er was geen behoefte aan basisartsen en als gewoon vrijwilliger zou ik vooral een extra persoon zijn die eten, water en onderdak nodig zou hebben. Ik besloot uiteindelijk om vanuit Nederland te helpen. Ik was een van de personen waar mensen hulpgoederen naar toe konden sturen voor de actie Make St. Maarten Great Again. Die hulpgoederen hebben we verpakt in dozen en naar St. Maarten gestuurd. Het was inspirerend om te zien hoeveel we in een korte tijd konden organiseren. Overigens wil ik nooit meer meemaken dat er iets op St. Maarten gebeurt, terwijl ik hier ben.. Ik weet dat het raar klinkt, maar ik wil liever daar zijn.”

 

Inspiratie

“Wie veel krijgt, moet veel geven. Ik kreeg de kans om een opleiding te volgen en levenservaring op te doen buiten St. Maarten. Mensen met minder kansen moet ik dus helpen. Ik zie mezelf les geven op scholen. Niet alleen over oogzorg, maar breder over gezondheid en preventie. Dat ik terug ga naar St. Maarten is honderd procent zeker. Ik mis de sfeer en de cultuur. Natuurlijk gaat niet alles goed op St. Maarten, maar dat maakt ons juist sterker. We hebben veerkracht. In Nederland lijkt alles om werk te draaien en om de plannen voor volgende maand en volgend jaar. Om bewuster in het heden te leven, verdiep ik me in mindfulness. Op St. Maarten gaat dat vanzelf. Men focust op het heden en op familie. Tegelijkertijd is men op St. Maarten bang voor verandering. In Nederland is dat juist iets positiefs. Ik hoop dat ik die opvatting mee terug kan nemen.”

 

Advies 

“Groei vindt niet plaats in een rechte lijn. (Growth doesn’t happen in a straight line.) Dat is op dit moment mijn motto en mijn advies aan anderen. Het is normaal dat er tegenslagen zijn. Het enige dat je kunt doen is je doel voor ogen houden en ervoor gaan. Zelfs als je het eng vindt of als het de eerste paar keer niet goed gaat. Volhouden.”

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

 

Ocan’s Spotlight: Kizzy Janga

Kizzy Janga crop 300x 300
Foto: Kizzy Janga

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elke week één van hen in de Spotlight. Deze week Kizzy Janga, apothekersassistente en gepassioneerd danseres uit Bonaire.

Auteur: Otti Thomas

“Bonaire is mijn eiland, mijn parel. Mijn jeugd was geweldig. Er was geen noodzaak om snel op te groeien. Als tiener werd ik verkozen tot Miss Teen Bonaire, zodat ik mijn eiland mocht vertegenwoordigen en promoten in het buitenland. Op die manier ontdekte ik mijn liefde voor dansen en de Caribische cultuur. In Nederland zat ik acht jaar in het bestuur van Stichting Rinconlanda, die Dia di Rincon organiseert, en help ik de organisatie Ban Boneiru Bèk op de jaarlijkse Emigratiebeurs in Houten. We richten ons op mensen die een echte bijdrage willen leveren aan de ontwikkeling van Bonaire. Het promoten van Bonaire is erg leuk en een passie, maar het is nooit een carrièrekeuze geweest. Ik heb nooit aan die richting gedacht, omdat ik ook talent had voor scheikunde en een passie om mensen te helpen. Na de middelbare school koos ik de opleiding voor apothekersassistente. Eerst een jaar in Aruba en daarna in Nederland. Inmiddels werk ik bijna vijftien jaar bij een apotheek in Tilburg. Toen ik begon maakten we nog zelf medicatie en inmiddels zijn we meer bezig met administratie, maar ik kan mijn ei kwijt in andere dingen. Zo zit ik in het bestuur van de Apothekersassistenten Scholings Kring, ASK, voor de na- en bijscholing voor apothekers assistenten. Ook was ik begonnen aan de HBO-opleiding voor farmaceutisch consulente. Ik kan hem nu niet afmaken door bezuinigingen, maar ik ben vastberaden om hem in de toekomst wel af te ronden.”

 

Obstakel

“Het eerste jaar in Nederland was zwaar. Ik kwam zonder ondersteuning van de studentenorganisaties naar Nederland en kende eigenlijk niemand. Mijn broer studeerde wel in Nederland, maar liep net dat jaar stage in Spanje. Het was lastig om een kamer te vinden in Tilburg en te ontdekken hoe alles in Nederland gaat. Bovendien liep het fout met mijn studiefinanciering. Het lukte me niet om aan te tonen dat ik als kind van een alleenstaande moeder recht had op extra financiering. Bureaucratie. Ik had eigenlijk niet het gevoel dat men mij echt wilde helpen. Een aantal maanden had ik dus te weinig geld, waardoor het ook niet goed op school ging. Ik had een huurachterstand en moest stuivers tellen om rond te komen.

Mijn moeder voelde zich schuldig. Zij had me naar Nederland gestuurd om volwassen te worden. Ze vroeg of ik terug wilde komen naar Bonaire, maar ik wilde het niet opgeven. Mijn doel was het halen van een diploma. Zonder dat mijn moeder het wist, leende ik van een kennis geld voor de huur en ben ik gaan werken. Gewoon uitzendbaantjes. Ik ontdekte dat ik mijn opleiding ook kon combineren met werk, dus ik solliciteerde bij een apotheek en ging in de avonduren naar school. Versneld, in twee jaar tijd, haalde ik mijn diploma. Die ervaring heeft me hard gemaakt en vastberaden om te vechten voor mijn doel. Overigens kreeg ik nog hulp van een tante bij het vinden van een kamer. Ik zou oorspronkelijk in Utrecht gaan wonen. Gelukkig ging dat niet door, want in Tilburg heb ik kamer overgenomen van een jongen die later mijn man werd en de vader van mijn kinderen.”

 

Dankbaar

“Mijn moeder is mijn grote voorbeeld. Als alleenstaande moeder heeft als lerares altijd hard gewerkt Inmiddels is ze met pensioen, maar nog steeds wordt ze door veel mensen juffrouw genoemd. Ze blijft ook actief. Ze was betrokken bij het Pensioenfonds Caribisch Nederland en nu bij Ban Boneiru Bèk. Omdat ik inmiddels zelf moeder ben, begrijp ik veel beter voor welke uitdagingen zij stond. Mijn man is militair. Vooral als hij is uitgezonden, merk ik hoeveel energie en tijd het kost om goed voor een gezin te zorgen. Mijn man ben ik dus dankbaar voor zijn betrokkenheid en zorg. En het goede voorbeeld dat hij geeft aan mijn zoons.”

 

Inspiratie

“Dansen blijft een van mijn passies. Met een aantal moeder en studentes vormen we de dansgroep Vania Cariabe. We dansen een variatie aan cultuur dansen. Het zijn dansen die zich blijven ontwikkelen. Het is een uitlaatklep, want wie houdt er niet van om met zijn billen te schudden. Het is daarnaast mijn contact met mijn Bonairiaanse roots. Het is wie ik ben. Ik hou van vrolijkheid en vreugde. Toen ik net in Nederland was, moest ik echt eraan wennen dat ik iets meer ingetogen moest zijn. Het is niet gebruikelijk om goedemorgen of goedemiddag tegen iedereen te zeggen als je ergens binnenkomt. Maar in de apotheek zijn ze inmiddels aan me gewend. Cliënten vragen vaak specifiek naar dat vrolijke meisje.”

 

Helpen

“Als je elke dag iemand kan helpen en blij kan maken, waarom zou je dat dan niet doen? Iemand een paraplu lenen omdat als het hard regent. Maar ook in mijn werk. Ik vind het leuk en belangrijk om alle tijd te nemen voor cliënten van de apotheek. Daarom was de opleiding voor farmaceutisch consulente met vakken als anatomie en farmacologie interessant. Als je de kennis over cellen en hormonen combineert met kennis over medicijnen en de persoonlijke informatie van cliënten, dan kun je mensen veel beter helpen. Het wordt bijvoorbeeld duidelijk waar klachten over duizeligheid vandaan komen. Daarnaast is het belangrijk om een sfeer te creëren waarin mensen over hun medicijngebruik durven te praten. Zeker op de eilanden is dat nog een taboe.”

 

Advies

“In het algemeen zou het fijn zijn als mensen wat toleranter naar elkaar zijn. Volg daarnaast je eigen passie en loop niet met anderen mee. Als je het gevoel hebt dat iets niet bij je past, vertrouw dat gevoel dan en kies ervoor om jezelf te zijn en te blijven. Ik waardeer het altijd als mensen dat doen, want dan voel je ook dat ze echt en oprecht zijn. En geniet van het leven. Carpe Diem.’’

 

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

Ocan’s Spotlight: Edrieënna Brandao

Brandao
Foto:
Edrieënna Brandao

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Edrieënna Brandao uit St. Eustatius, student aan de lerarenopleiding voor Gezondheidszorg en Welzijn met een fascinatie voor onderwijs.

Auteur: Otti Thomas

“St. Eustatius is een paradijs. Dat waardeer ik nu meer dan als puber. Het heeft alles in zich om een Utopia te zijn, zeker in vergelijking met grotere landen. Na behalen van mijn HAVO-diploma op St. Eustatius volgde ik het VWO op Curaçao, waar ik trouwens officieel geboren ben. Het was niet wat ik had verwacht. Ik was onvoldoende voorbereid voor de stap van HAVO naar VWO. Er zaten gaten in mijn kennis en ik had de verkeerde studiehouding. Dus naast de gewone lesstof moest ik veel inhalen.

Ik had altijd interesse in het onderwijs, maar door mijn ervaringen als scholier besloot ik om iets anders te doen. Na het behalen van mijn VWO diploma wilde ik een tussenjaar. Ik werkte een jaar als assistent voor jeugd- en jongerenprojecten van de overheid op St. Eustatius. In 2015 probeerde ik psychologie aan de Universiteit Leiden. Na me twee jaar te vervelen in de bibliotheek, heb ik me aangemeld voor de opleiding Docent Gezondheidszorg en Welzijn. Toch weer het onderwijs. Het niveau spreekt me niet aan. Er wordt op het HBO niet stilgestaan bij ontwikkelingen binnen de onderwijswetenschap en er is geen ruimte voor diepe analyses. Maar ik ben blij met de mix van theorie en praktijk.

Ik heb twee rolmodellen, toevallig een op Curaçao en een op St. Eustatius. Ze zijn bevoegd en bekwaam op het gebied van onderwijs en zorg. Ze hebben alles onder controle als ze in mantelpak een vergadering bijwonen, maar ze kunnen makkelijk omschakelen en daarna bier drinken en domino spelen bij een snek. Ik wil net als zij ook zo makkelijk kunnen wisselen en met iedereen om kunnen gaan.”

 

Inspiratie

 

” Mijn interesse ligt bij het onderwijs. Wat werkt wel en wat werkt niet op St. Eustatius, in Europa of Amerika? Er wordt veel geld geïnvesteerd in onderwijs met de verwachting dat het goed is voor de kinderen, maar ik weet dat het beter kan. Op de middelbare school was ik het ‘slimme meisje’, maar ik had gewoon aanleg om toetsen goed te maken. Op de universiteit had ik opeens last van faalangst en raakte ik in paniek bij toetsen, zodat ik minder goede cijfers haalde. Ben ik dan opeens minder intelligent? Nee, er is geen relatie tussen aanleg om toetsen te maken en intelligentie. Hierna wil ik een masters in onderwijswetenschappen gaat doen. Mijn doel blijft dus om iets te betekenen voor het onderwijs. Het liefst op grote schaal, maar in ieder geval op mijn eigen eilanden. ”

 

Obstakel

“Studenten uit het Caribisch gebied zijn bijna gedoemd om te mislukken. Vol verwachting komen we aan in Nederland, maar we ontdekken snel dat onze voorbereiding onvoldoende was. De studielening is niet genoeg en we leven met de angst voor een hogere studieschuld als we van studie wisselen. We worden behandeld als idioot, omdat we de logica niet zien van het verschil tussen ‘de deur’ en ‘het deur’. Er zijn docenten die een verband zien tussen competentie en beheersing van de Nederlandse taal. Er zijn docenten die zeggen dat mensen in andere landen niet beter weten, terwijl ze dingen gewoon anders bekijken. Dit is het toppunt van arrogantie en het wordt structureel ontkent. Dit frustreert me enorm. Ik probeer niet elke keer in discussie te gaan. Ik zoek liever mensen op die op dezelfde frequentie zitten als ik. Ik denk dat iedereen dat nodig heeft. Het is makkelijker om dit leven te overleven als er mensen zijn die je begrijpen.”

 

 

Helpen

 

“Ik help graag. Niet perse omdat ik het goed wil doen, maar omdat ik wil dat dingen goed gaan. Mijn opleiding biedt weinig uitdaging, maar er zijn genoeg andere mogelijkheden om met onderwijs bezig te zijn. Ik doe mee aan projecten van de stichting WeConnect, die jongeren helpt om met succes iets te betekenen voor de eilanden. Ik ben benaderd door een studenten vereniging, die studenten en young professionals stimuleert in hun ontwikkeling tot volledig mens. Verder zat ik na orkaan Irma in een denktank voor jeugd- en jongerenprojecten tijdens de wederopbouw en zit ik nu in een denktank over de voedselvoorziening en voedselkwaliteit op de eilanden.”

 

Advies

 

“Er wordt vaak een erg positief beeld geschetst van het studentenleven in Nederland. Het eerlijke verhaal? Er zijn momenten dat alles mislukt, dat je maandenlang moet huilen en dat je ontbijt, lunch en avondeten bestaan uit één pizza. Iedereen is rond zijn 23ste wel een keer een puinhoop. Ik ben het ook. Het is geen probleem als je een keer een toets niet haalt of zonder werk zit. Je mag fouten maken en struikelen, zolang je maar naar voren valt en er iets van leert. Hoe ben je gegroeid? Het is daarnaast belangrijk om mensen te zoeken op je eigen frequentie, het liefst met meer ervaring. Ze zaten ooit in een vergelijkbare situatie en kunnen je adviseren.”

 

Dankbaar

 

“Inwoners van St. Eustatius steunen anderen Statianen. In woorden én met een positieve houding. Het hele eiland is trots als een Statiaan slaagt voor een examen. Ik ben hen dankbaar en vooral de mensen die de tijd en moeite hebben genomen om in mij te investeren als mens. Mijn moeder, mijn oma, mijn tantes, mijn peettante, de dames bij het de arbeidsbureau en vele anderen. Docenten van mijn middelbare school die kennissen uit hun eigen netwerk in Nederland vroegen om mij te helpen toen ik geen stageplek kon vinden. In zulke situaties mag je niet ondankbaar zijn.”

 

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

 

 

 

 

Ocan’s Spotlight: Solange Wilson

Solange Wilson 300 x 300
Foto: Solange Wilson

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Solange Wilson uit Saba, specialist in online-communicatie, vrijwilliger bij de Unleashed Potential Group en blogger van Thoughts of Sol.

Auteur: Otti Thomas

“Ik had een mooie en onbezorgde jeugd op Saba, maar wist als kind al dat ik het eiland zou verlaten om te gaan studeren. Ik zag mezelf in een leidinggevende functie. Een zakenvrouw of manager. Op mijn 17de, na high school, ging ik dus naar Nederland voor de HBO-studie International Business in Groningen. Het was een ramp. De studie sloot niet aan op mijn sterke kanten en mijn persoonlijkheid. Mensen met wie ik sprak, vonden het zelfs raar dat ik voor international business had gekozen. Communicatie was mijn sterkste kant. Toen ik van studie wisselde, ging het goed. Communicatiewetenschap was een brede studie waarmee ik verschillende kanten op kon. Sociale media waren in opkomst en werden door ondernemers gebruikt om hun bedrijf verder te helpen. Interessant is dat sociale media veel mogelijkheden bieden. Je kunt kiezen welk verhaal je wil vertellen. Je kunt kiezen of je het persoonlijk wilt gebruiken of zakelijk. En op basis van reacties zie je hoe je verhaal is ontvangen en waar je het aan kunt passen. Ik hielp verschillende vrienden met hun sociale media en koos ook stages op dat vlak. Na het behalen van mijn HBO-diploma haalde ik mijn master in Bedrijfscommunicatie en Digitale Media aan de Universiteit van Tilburg.”

 

Obstakel

“Ik moest wennen toen de studie International Business niet lukte. Ik begreep het niet, want ik had tot dan toe eigenlijk nooit gefaald. Die verkeerde keuze heeft me uiteindelijk wel bij de juiste studie gebracht. De echte teleurstelling was dat ik geen werk vond met mijn master in communicatie. Alle bedrijven zochten iemand die net afgestudeerd was maar tegelijkertijd al vijf of tien jaar ervaring had. Na elke sollicitatie hoorde ik dus dat ze iemand hadden gevonden die meer geschikt was. Of iemand die ze al kenden. Ik vond het lastig. Ik ging aan mezelf twijfelen. Uiteindelijk stond ik voor een keuze: zelf als ondernemer beginnen of een manier zoeken waarop ik de gevraagde ervaring kon krijgen. Ik koos voor die tweede optie. Ik ben gaan werken bij Primark, een kledingwinkel met betaalbare mode. Ik begon als medewerker en klom snel op naar een managementfunctie. Eigenlijk ben ik daar ook bezig met communicatie. Boodschappen van de leiding overbrengen aan het team. Mensen adviseren over de benadering van klanten. Voortdurend wisselen tussen Engels en Nederlands, want het is een bedrijf met een internationaal team. Als vrijwilliger voor de Unleashed Potential Group ben ik daarnaast echt actief op mijn eigen vakgebied.”

 

Helpen

“Unleashed Potential Group is een organisatie van mensen uit Saba, St. Eustatius en vooral St. Maarten. Ik zet hun communicatieafdeling op. UPG wil vanuit Nederland een bijdrage leveren aan de eilanden, vooral op sociaal economisch vlak. Tegelijkertijd bieden we studenten, afgestudeerden en anderen die afkomstig zijn van de eilanden een mogelijkheid om praktijkervaring op te doen, waarmee ze op termijn terug kunnen naar hun geboorte-eiland. Dan hebben ze de ervaring die  aansluit op hun diploma en kunnen ze ook een salaris vragen dat past bij dat diploma en die ervaring. In mijn blog Thoughts of Sol deel ik mijn ervaringen over de weg naar succes. Eerst vooral mijn gevoel over de moeite die het koste om werk te vinden, maar vanaf nu de lessen die ik geleerd heb. Die ervaringen kunnen een inspiratie zijn voor anderen.

 

Dankbaar

“Ik heb veel te danken aan mijn familie. Ik zou er niet zijn zonder mijn vader en moeder. Mijn vader is charismatisch, humoristisch en expressief. Als publieke figuur is hij erg aanwezig op Saba. Mijn moeder heeft een sterke focus en is heel vastberaden, maar ze is op Saba minder zichtbaar dan mijn vader. Ik ben ook beïnvloed door mijn oudere broers en zussen. Veel van mijn favoriete muziek of films ken ik via hen. Als jongste van het gezin, scheel ik tien jaar met hen, dus mijn leeftijdsgenoten hebben vaak nooit van die films of muziek gehoord. Ik heb daarnaast veel steun aan tantes, nichten en neven in Nederland.”

 

Inspiratie

“In het jaarboek van mijn school werd ik omschreven als Most Likely to Succeed, dus de persoon met de meeste kans om iets te bereiken. Ik krijg energie van mijn overtuiging dat ik het ga redden. Ik ben vastberaden om succes te hebben. Die focus en die droom zijn mijn voornaamste motivatie. Als ik terugkijk dan blijkt dat mijn wensen en verwachtingen op de een of andere manier zijn uitgekomen. Ik wilde een leidinggevende functie en bij Primark heb ik die ook in zekere zin. Ik wilde kleine- en middelgrote bedrijven helpen met hun online-strategie en dat doe ik bij UPG. Nu droom ik van een conferentie waarin ik mensen toe kan spreken over leiderschap. Een soort TED-talk over communicatie. Maar ik ben me er bewust van dat dingen kunnen veranderen, dus ik leg me niet vast op iets specifieks.”

 

Advies

“Als je iets echt wil, dan lukt het ook. Als kind hoorde ik soms dat ik het door mijn familie makkelijker zou hebben dan anderen en natuurlijk spelen omstandigheden een rol. Maar veel belangrijker zijn de keuzes die je maakt. Ik heb zelf gekozen om te studeren, ik heb zelf besloten om na het eerste jaar in Nederland te blijven en door te zetten, ik heb zelf gesolliciteerd bij Primark. Al die keuzes hebben me een klein stapje dichter gebracht bij mijn dromen.”

 

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

Ocan’s Spotlight: Guiselaine Capella

Guilselaine_Australie_klein resize
Foto: Guiselaine Capella

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week de Curaçaose data-analyst en onderzoeker Guiselaine Capella, eigenaar van het bedrijf Databeet .

Auteur: Otti Thomas

“Na het Radulphus College kwam ik naar Nederland voor de studie diergeneeskunde, want ik hou van dieren, vooral van honden. Ik haalde alle vakken die met dieren te maken hadden, maar natuur- en scheikunde gingen niet. Na 2,5 jaar moest ik dus iets anders zoeken. Het leek me altijd leuk om een eigen bedrijf te hebben, dus ik koos de HBO-studie Bedrijfseconomie die ik in vier jaar haalde en volgde daarnaast een aantal vakken aan de Universiteit van Amsterdam. Ik ging drie dagen per week voor kennisinstituut Atria werken, maar was nog niet klaar met studeren. Ik stroomde in bij de studie Economische Geografie aan de Universiteit van Utrecht en wisselde uiteindelijk naar Stadsgeografie, die ik heb afgerond. Ik werkte 3,5 jaar als onderzoeker voor Stogo, een onderzoeksbureau dat verbonden is aan de universiteit, en daarna als datamanager voor verschillende opdrachtgevers als ING en de Vrije Universiteit.”

 

Obstakel

“In 2010 maakte ik een groepsreis met de Transsiberië Express. In de trein kreeg ik een psychose. Ik werd opgenomen in een ziekenhuis in Mongolië, waar niemand Engels sprak. Na een paar dagen kwam er een patiënt die kon vertalen en kon ik terug naar Nederland, waar een behandeling volgde. Het heeft mijn leven op zijn kop gezet. Ik wist niet eens wat een psychose was. Ik zag en hoorde dingen die er niet waren. Ik dacht dat iedereen die ik kende, was overleden. Voor mijn gevoel kwam dat uit het niets. Achteraf bleek dat een slaaptekort bij mij de oorzaak is.

Na die psychose kreeg ik het advies om promoveren aan de universiteit te vergeten. Dat prikkelde mij juist. Ik hoefde niet per se te promoveren, maar wist dat ik nog veel mogelijkheden had. Het lukte een eigen bedrijf te beginnen als onderzoeker, data-analyst en bouwer van wordpress-sites. Een reis van drie weken naar Cuba ging probleemloos, dus ik besloot om reizen en werken te gaan combineren. Met twee grote opdrachten, waaronder een blog over ervaringsdeskundigen in de psychische zorg, reisde ik door Australië, Nieuw Zeeland, Singapore en Bali. Het was geweldig, maar na vijf maanden raakten de opdrachten op. Ik ging piekeren en had moeite om te slapen. Voor ik een nieuwe psychose kreeg, ging ik terug naar Nederland, waar ik al snel nieuwe opdrachten kreeg. Ik probeerde een paar keer te stoppen met mijn medicatie onder medische begeleiding, maar er ontstaat altijd weer een situatie met stress en weinig slaap. Dus nu neem ik medicatie in een lage dosis.”

 

Inspiratie

“Reizen en ondernemen zijn de pijlers in mijn leven. Ondernemen geeft vrijheid en zelfstandigheid, zeker nu ik eigen projecten heb. Ik werk misschien wel harder dan in loondienst, maar het geeft me rust. Juist het werken in loondienst zorgde voor stress. Reizen geeft een kans om andere mensen en culturen te leren kennen. Mensen in Cuba stelden vragen over het leven in anderen landen en ik stelde vragen over het leven in Cuba, dat toen nog afgesloten was van de wereld. Het is mijn meest dierbare reis. Ik ontmoette mensen die hun leven volledig hadden omgegooid door andere dingen te doen dan voorheen. Reizen is ook het overwinnen van angsten. De pelgrimsroute van Lissabon naar Santiago de Compostella voerde soms door een bos, waar ik alleen doorheen moest lopen. Of met iemand die ik net ken. Achteraf bleek dat om een hoge politiefunctionaris uit Engeland te gaan. Ik geniet daarnaast erg van de rust. De stilte en ongerepte natuur tijdens wandelingen in Nieuw Zeeland en Australië.”

 

Helpen

“Ik ben als reisleider betrokken bij Herstelreizen voor mensen die psychisch iets gehad hebben. In september waren we vijf dagen op Ameland. Onderdeel is de workshop Van Droom naar Doen. Veel mensen blijven na een psychose steken in hun dromen, maar durven niets meer te doen. Maar ze kunnen juist nog heel veel. Daarnaast heb ik samen met anderen de Reality Keeper opgezet, een gratis app voor mensen met een risico op psychoses. De app stelt verschillende vragen, bijvoorbeeld hoeveel tijd iemand heeft besteed aan sociale media. Was het meer of minder dan afgesproken? Dat geeft een indicatie, want bij een psychose zijn mensen vaak actiever op sociale media. Als er een aanleiding voor is, geeft de app direct de mogelijkheid om met iemand contact op te nemen. Contact is soms voldoende om een psychose te verbreken. De Reality Keeper is inmiddels aangepast voor mensen met een licht verstandelijke beperking en we willen hem nog aanpassen voor mensen met een depressie.”

 

Dankbaar

“Mijn ouders stimuleerden me altijd om te studeren en om iets te bereiken in het leven. Dat is gelukt, al is het geen huisje-boompje-beestje geworden. Aan mijn reizen heb ik vriendschappen voor het leven overgehouden. Claudia, een Italiaanse, die haar carrière als advocaat heeft opgegeven voor het schrijven van een reisblog. In Nederland heb ik veel steun gehad aan een aantal vrienden en collega-ondernemers met wie ik over mijn psychose kon praten. Eén van hen is Maarten Muis. We werken veel samen aan verschillende projecten.”

 

Advies

“Durf je dromen te volgen, wat ze ook zijn. Dat geldt voor iedereen, maar zeker voor mensen die te maken hebben met een tegenslag. Juist dan moet je kiezen waar je gezond van blijft of waar gelukkig van wordt. Dus durf die stap te zetten, ook al is dat waarschijnlijk moeilijk. En besef tegelijkertijd dat die stap niet per se naar die ene droom zal leiden. Mijn droom was dierenarts worden. Dat is het uiteindelijk niet geworden. Maar door het zetten van die stap kwam ik bij kruispunten, waar ik nieuwe keuzes kon maken. Het maken van keuzes betekent dat je leeft.”

 

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

 

 

 

Ocan’s Spotlight: Kenneth Cuvalay

Kenneth_Cuvalay 300 x 300
Foto: Kenneth Cuvalay

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week de Statiaanse klinisch manager, Kenneth Cuvalay, initiatiefnemer van Mental Health Caribbean en voorzitter van stichting The Quill.

 

Auteur: Otti Thomas 

“Vanaf mijn achtste werk ik, want mijn moeder was arm. Ze had dertien kinderen om op te voeden; zeven kinderen en zes kleinkinderen, nadat mijn oudste zus was overleden. Op mijn twaalfde ging ik naar St. Maarten. Met het geld dat ik verdiende als pool- en beachboy in het Little Bay Beach Hotel kocht ik kleding en spullen die ik naar mijn moeder stuurde. Op mijn veertiende ging ik naar Curaçao als verstekeling op een vrachtschip. Ik had geen geld voor een ticket. Ik werkte twee jaar bij het Hilton en daarna twee jaar bij het Sheraton in Aruba. Uiteindelijk vertrok ik naar Amsterdam waar ik bij het Hilton werkte en in drie jaar mijn mavodiploma haalde. Na een aantal jaren ging ik met mijn vrouw en twee kinderen terug naar St. Eustatius en werkte ik voor Statia Terminal, nu NuStar. Maar wegens principiële bezwaren tegen vervuiling nam ik ontslag. Ik schreef enige tijd voor de Amigoe over lokale corruptie en andere misstanden, zodat ik persona non grata werd op St. Eustatius. Als gevolg van represailles moest ik uiteindelijk mijn huis verkopen en ging naar Saba. De keuze voor verpleegkunde was een suggestie van een vrouw waarmee ik in gesprek was. Ze hoorde hoeveel zorgen ik me maakte over mijn mensen en zei dat verpleegkundige een goede basis was om hen te helpen. Ik volgde de interne opleiding in het St. Elisabeth ziekenhuis in Tilburg waar ik jaren werkte. Na een tijdje op afdeling intensive care te hebben gewerkt, ging ik werken in de psychiatrie en verslavingszorg. Eerst bij de Symbion in Rotterdam en na enkele jaren bij Novadic-Kentron in Brabant. Uiteindelijk werd ik door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gevraagd voor het opzetten van de psychiatrische en verslavingszorg op St. Eustatius.”

 

Obstakel

“Ik heb een mooie erfenis achtergelaten, toen ik vorig jaar afscheid nam bij Mental Health Caribbean. Maar die instelling is niet uit de lucht komen vallen. Op Saba en St. Eustatius was geen enkele vorm van psychiatrische of verslavingszorg behalve een psychiater van Curaçao die de eilanden bezocht. Ik ging dus aan het werk in een vacuüm. In het begin had ik geen personeel of backup, maar deed alles zelf. Intakegesprekken met cliënten voerde ik soms onder een boom. Op een bepaald moment heb ik gezegd dat ik zou stoppen, omdat ik feitelijk werkte als psychiater en psycholoog, terwijl daar niet mijn bevoegdheden lagen. Uiteindelijk kreeg ik een ruimte in het gebouw van de Rijksdienst Caribisch Nederland en kwam er later ondersteuning van Nederlandse en lokale sociaal-psychiatrisch verpleegkundigen. Na veel lobbyen is er ook een contract afgesloten met psychiaters uit St. Maarten, die St Eustatius en Saba konden bezoeken. Het was namelijk niet praktisch om psychiaters over te laten vliegen uit Curaçao en Bonaire. Wat er nu staat, is dus het resultaat van een jarenlange strijd over alles, zelfs het logo.”

 

Helpen

“Mijn dochter vroeg een keer waarom ik geen eigen bedrijf begon, zodat ik geld zou kunnen verdienen. Maar je krijgt de meeste rijkdom door het helpen van mensen. Iemand uit de goot halen en zien dat die persoon weer opbloeit. Dat kun je met geen geld vervangen. Mijn hele leven staat dus in het teken van het helpen van anderen. Het blijft noodzakelijk om kwantitatief en kwalitatief onderzoek te doen naar de psychiatrische problematiek onder de bevolking op St. Eustatius, Saba en Bonaire. Als oprichter en voorzitter van stichting The Quill pleit ik daar al drie jaar voor. Als ik met jongeren spreek, dan merk ik dat er aandacht nodig is op sociaal en pedagogisch gebied. Cliënten worden nu wel behandeld, maar er is nog steeds geen goede inhoudelijke en kwalitatieve data over wat er aan de hand is in onze samenleving. We kijken niet naar de oorzaken van de problematiek.”

 

Inspiratie

“Veel mensen schamen zich voor hun afkomst, maar waarom zou ik me schamen? Mijn achtergrond is mijn kracht. Als ik niet in armoede was opgegroeid, dan had ik nu een heel andere positie in het leven. Mijn oorsprong is het fundament dat ik waardeer en koester. Dat gaat verder terug dan mijn jeugd op St. Eustatius. Ik doe veel onderzoek naar mijn Afrikaanse voorouders en hoe we in de huidige situatie zijn gekomen. Eigenlijk verandert er weinig. Er zijn tegenwoordig wel zwarte acteurs en politici, maar we hebben niets in eigendom. Met mijn werk binnen de vakbeweging en politiek probeer ik daar iets aan te doen. Ik heb het Europees Anti Racisme Netwerk opgericht dat gevallen van racisme en uitsluiting analyseert en publiceert. Samen met organisaties in Engeland, de Verenigde Staten en Frankrijk strijd ik voor herstelbetalingen voor de slavernij.”

 

Dankbaar

“Mijn moeder heeft me geïnspireerd en de kracht gegeven om verder te kijken. Ze was afkomstig van het Britse eiland St. Kitts, die net als de andere Britse eilanden weinig hebben, maar wel onafhankelijk zijn. De inwoners hebben een sterk historisch besef en zijn vooruitstrevend en actief. Inwoners van de andere eilanden zijn vaak passief en afwachtend in hun denken en doen. Ik heb mijn moeder wel eens gevraagd waarom ze op haar knieën bij rijke witte mensen thuis de tegels boende. Ze zei: ‘Luister Kenneth. Het gaat niet om wat ik doe, belangrijker is waarvoor ik het doe. Ik doe het om jou een betere toekomst te geven.’ Als kind kon ik door omstandigheden niet naar school, maar ook toen wist ik al dat ik mezelf moest ontwikkelen, zodat ik mijn mensen op St. Eustatius kon helpen.”

 

Advies

“Alles begint met een positief zelfbeeld. Het inferioriteitscomplex dat veel van onze mensen hebben, moet doorbroken worden. Daarom is het goed als er rolmodellen zijn, waar mensen zich echt in kunnen herkennen. Het is ook belangrijk om jongeren te betrekken bij de ontwikkeling van de samenleving. Niet over jongeren praten, maar met hen. Dan voelen ze dat het belangrijk is wat ze zien, wat ze voelen en wat ze willen. Het stimuleert hun zelfbewustzijn en verantwoordelijkheidsgevoel.”

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

Ocans Spotlight: Judritza ter Linde-Jasinta

Judritza (Foto Emiel Lops) 800 x 421
Foto: Emiel Lops

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week de Curaçaose psychologe Judritza ter Linde-Jasinta, eigenaar van Koersvast BV en Jay.

Auteur: Otti Thomas 

“Mijn vader verwachtte dat Nederland meer mogelijkheden zou bieden dan Curaçao. Toen ik drie was verhuisden we daarom naar Groningen en daarna naar Rotterdam, waar ik nog woon. In Leiden studeerde ik psychologie. In het derde jaar kreeg ik een kans om te werken bij het F-ACT jeugd team van Lucertis kinder- en jeugdpsychiatrie. F-ACT-teams benaderen cliënten die niet uit zichzelf psychische hulp zoeken. Ik greep ook de kans om teamcoördinator te worden. Via F-ACT kon ik een overstap maken naar een afdeling voor psychotrauma. Maar ik ontdekte snel dat het niets voor mij is om cliënt na cliënt te ontvangen op een kantoor. Ik ging terug naar F-ACT en heb met de opgedane kennis de tak psychotrauma bij F-ACT opgezet.

Vijf jaar geleden begon ik met mijn eigen bedrijf Koersvast. We onderzoeken, begeleiden en behandelen kinderen tot 18 jaar en hun gezinnen. We doen alles wat kinderen nodig hebben om weer te functioneren in hun gezin, op school of op andere gebieden. Bij F-ACT heb ik eerst overplaatsing gevraagd naar een rustigere afdeling en tweeënhalf jaar geleden ben ik daar helemaal gestopt. Ik wilde mijn energie en adrenaline voor mijn eigen bedrijf gebruiken. Het was achteraf een goede beslissing, want ik maak nu een flinke groei door. Ik heb van Koersvast een BV gemaakt en ben een nieuwe eenmanszaak JAY begonnen. JAY, zoals mijn man mij noemt, richt zich op het empoweren van vrouwen. Het is niet van te voren uitgestippeld, maar een logisch gevolg van alles wat er is gebeurd in mijn leven, zowel goede als slechte ervaringen.”

 

Obstakel

“Het eerste jaar van mijn studie liep niet goed. Ik kreeg te maken met de psychische gevolgen van seksueel geweld in het verleden en kon me niet meer focussen op mijn studie. Bovendien adviseerde een hoogleraar mij om te stoppen. Volgens hem was psychologie niet de juiste opleiding voor mij. Ik was in die omstandigheden en door mijn verlegenheid erg vatbaar voor zulke woorden. Halverwege het jaar besloot ik om tijdelijk te stoppen en te gaan werken. Iedereen riep dat ik dan nooit meer zou beginnen, maar het was een van mijn beste beslissingen. Ik begon als administratief medewerker bij een communicatiebureau, maar de eigenaar Caroline Heijmans zag dat ik meer potentieel had. Samen met een collega mocht ik lesmateriaal ontwikkelen en les geven aan mensen die omgeschoold werden tot conducteur. Ik stond als twintigjarige opeens voor een klas van mensen boven de veertig. Alles wat ik door mijn verlegenheid eng vond, kon ik op een rustige manier oefenen. Het ging me goed af. Ik kreeg meer zelfvertrouwen en ben het jaar daarna weer begonnen aan mijn studie.”

 

Helpen

“Als psycholoog heb ik gezien hoeveel leed er is onder vrouwen. Mishandeling, seksueel misbruik, verkrachtingen. Met mijn bedrijf JAY wil ik iets voor hen doen. Ik wil vrouwen leren hoe ze het grootste potentieel uit zichzelf kunnen halen. Ik wil laten zien dat je alles kunt overwinnen, ook als je veel negatieve dingen hebt meegemaakt. Het is mij ook gelukt. Met de huidige kennis en technieken kunnen we mensen weer beter en gelukkig maken.

De afgelopen twee jaar heb ik me verdiept in positieve psychologie, die zich richt op de potentie, talenten en krachten van mensen. Er wordt uitgegaan van de mens en niet van de ziekte. Ik gebruik een combinatie van positieve en klinische psychologie, maar ik ken situaties waarin alleen positieve psychologie wordt gebruikt omdat reguliere methodes niet aanslaan.”

 

Inspiratie

“Ik heb altijd een enorme drive gehad. Ik hou van adrenaline. Ik heb niet voor niets mijn studie gecombineerd met een volledige baan. Mijn agenda is altijd net iets te vol. Het heeft allemaal geleid tot het moment dat nu is aangebroken. Ik kan een ambassadeur zijn voor vrouwen. Een voorvechter. De drang daarvoor is ontzettend groot en ik word bijna ongeduldig. Ik wil alles uitdragen wat ik heb geleerd tijdens mijn opleiding en in de praktijk. Ik wil een mentor zijn voor anderen, zoals ik zelf ook ondersteuning heb gehad van mentoren. Ik leer zelf trouwens ook nog. Full time werken en full time studeren is krankzinnig. Ik zoek nu naar een balans tussen voldoende energie om iets over te dragen aan anderen en genoeg energie voor mijzelf en mijn gezin. Als je anderen helpt, moet je jezelf niet vergeten.”

 

Dankbaar

“De weg naar succes leg je niet alleen af. Ik tenminste niet. Mijn moeder heeft altijd in mij geloofd en is zelf ook een doorzetter. Nadat ze in Nederland geen werk vond als medisch secretaresse, heeft ze zich via verschillende eenvoudigere baantjes weer opgewerkt. Op haar 42 is ze begonnen met een HBO-opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening. Mijn vader zei altijd dat je gedachten bepalen wie je bent. Je moet in jezelf geloven, want anders lukt het niet. Mijn man, Maarten, is mijn grootste steun op het gebied van ondernemen en ik heb nog steeds contact met Caroline Heijmans. ‘Zie je wel’, zegt ze vaak. Ze voorspelde meteen al dat ik ooit een geweldig bedrijf zou hebben.”

 

Advies

“Je moet je nooit laten beperken door wat anderen denken of vinden. Dat is mijn belangrijkste advies aan anderen. Als ik had geluisterd naar die hoogleraar, dan had ik mijn opleiding nooit afgemaakt. Mensen reageerden verbaasd toen ik naast mijn studie ging werken, want de gedachte is dat je nog niet klaar bent om te gaan werken, als je nog studeert. Mijn antwoord is simpel. Je moet je vrijheid pakken en je kansen pakken. Die kansen zie je soms pas als je door blijft zetten, want de weg is natuurlijk nooit recht, maar heeft altijd bochten, heuvels en dalen.”

 

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

 

Ocan’s Spotlight: Xynara Dedier

Xynara resize
Foto: Xynara Dedier

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week Xynara Dedier uit St. Maarten, werkzaam als docent verpleegkunde in Rotterdam.

 Auteur: Otti Thomas

“Als kind woonde ik op St. Maarten en Aruba. Ik ben geboren op St. Maarten, woonde op Aruba van mijn tweede tot negende jaar en weer op St. Maarten tot mijn vijftiende. Mijn moeder vond me te jong om politievrouw te worden, dus ik koos voor de opleiding verpleegkunde, die ik op Aruba volgde. Het was op advies van mijn moeder, omdat ik dan altijd werk zou vinden. Ik werkte drie jaar als verpleegkundige in het ziekenhuis op St. Maarten. Omdat ik van nieuwe uitdagingen hou, heb ik daarna twee jaar voor de ambulancedienst gewerkt op St. Maarten, maar ik wilde geen ploegendiensten draaien tot mijn pensioen. Ik was benieuwd naar andere mogelijkheden voor een carrière.

Ik zocht iets dat ik met een gezin kon combineren. Ik was altijd gefascineerd door de televisieserie CSI, zodat ik aan de Hogeschool van Amsterdam begon aan de opleiding Forensisch Onderzoek, maar ik was niet goed in natuurkunde en vond de lesstof te moeilijk. Mijn tweede passie was het begeleiden van mensen. Als verpleegkundige vond ik het leuk om nieuwe collega’s rond te leiden en uitleg te geven. In drie jaar tijd heb ik aan de Hogeschool van Leiden de opleiding voor docent verpleegkunde afgerond en nu geef ik les aan het Zadkine MBO in Rotterdam. Het geeft me de kans om mijn kennis over te dragen van verpleegkunde in Nederland, St. Maarten én Aruba. Af en toe werk ik zelf in de zorg, want het is belangrijk dat ik als docent op de hoogte blijf van ontwikkelingen in de praktijk.”

 

Obstakels

“De kennismaking met Nederland was een cultuurshock. Ik moest wennen aan de kou, de omgangsvormen, dat alles geld kost en dat iedereen gehaast is. Mensen groeten elkaar niet, maar zijn vaak met hun eigen ding bezig. Nederlandse kinderen gebruiken woorden waar we op St. Maarten echt een tik voor zouden krijgen. Er gebeurde veel in het eerste jaar. Ik woonde eerst in Arnhem bij mijn broertje. Na twee maanden verhuisde ik naar Amstelveen. Toen de opleiding Forensisch Onderzoek geen succes was, ging ik werken. Ik woonde een paar maanden in Delft in het huis van een vriendin, die naar het buitenland ging. Daarna kwam mijn vriend uit St. Maarten op vakantie. Hij is gebleven en is nu mijn man. Natuurlijk wilden we een eigen huis voor ons tweeën. Ik woonde weer een tijd in Arnhem en mijn vriend in Dordrecht en uiteindelijk vonden we een huis in Rotterdam. Het is zwaar om vier keer te verhuizen in een jaar, maar ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze. Ik had ook veel steun aan mijn broers in Nederland.”

 

Helpen

“Als docent ben je meer dan alleen een docent. Kinderen komen soms met persoonlijke bagage naar school. Met mij praten ze over onderwerpen die ze niet met oudere docenten bespreken. Bovendien komen veel studenten van het Zadkine uit St. Maarten, St. Eustatius en Curaçao. De school motiveert ze om Nederlands te spreken, maar als ze in een dip zitten, is het fijn dat ze in het Papiaments of Engels kunnen uitleggen waar ze mee zitten. Ik begrijp hun gevoelens van heimwee en de moeite die ze hebben met het Nederlands. Ik geef tips uit eigen ervaring, want zelf deed ik vier keer mijn taaltoets Nederlands voor ik het haalde. Ik adviseer bijvoorbeeld om een uurtje per week Nederlands te praten met iemand. Dat deed ik tijdens mijn studie ook met een vriendin.”

 

Inspiratie

“Ik ben blij dat ik als docent verpleegkunde een positieve bijdrage lever aan de samenleving, maar ik wil ook mijn moeder blij zien. Als ik iets bereik, dan doe ik dat in eerste instantie voor mezelf, maar ik ben me ervan bewust dat mijn moeder daar hard voor heeft gewerkt. Nadat mijn zusje en ik geslaagd waren, heeft ze ons hele huis op St. Maarten versierd en foto’s naar ons in Nederland gestuurd. ‘Ik ben trots op mijn twee kinderen’, zei ze. Ik kijk ook uit naar de dingen die nog moeten komen. Alles wat ik nog mee zal maken in de toekomst. Ik wil beginnen aan mijn eigen gezin en ik ben bovendien nog niet klaar met studeren. Ik zie een rol voor mezelf weggelegd als docent verpleegkunde op St. Maarten. Die toekomst heb ik voor een groot deel in eigen handen. Dat besef geeft me energie.”

 

Dankbaar

“Mijn moeder was streng op een constructieve manier. Ze zei dat we niet thuis hoefden te komen zonder diploma en dus moesten doorzetten. Maar ze zette ons nooit onder druk. Ze luisterde goed en gaf ons ruimte om onze eigen weg te volgen en onze eigen fouten te maken. Een ander rolmodel was mijn tante, die al op jonge leeftijd manager was van American Airlines op St. Maarten. In Nederland had ik veel steun aan mijn familie, aan mijn praktijkbegeleider en aan een vriendin die ook de opleiding voor docent verpleegkunde volgde. Toevallig had ze een stage gevolgd in St. Maarten, dus dat schepte meteen een band. We hebben elkaar altijd gesteund en gemotiveerd en gezegd dat we door moesten zetten.”

 

Advies

“Ik denk dat het belangrijk is om je te ontwikkelen op veel gebieden, of je nu op St. Maarten blijft of voor het buitenland kiest. Het is belangrijk om open te staan voor nieuwe dingen en interesse te hebben voor gebeurtenissen in de wereld. Zeker als je naar het buitenland gaat, is het goed om te beseffen dat er misschien andere regels gelden, waar je je aan moet houden. Tot slot is het fijn om een goed netwerk te hebben van mensen die je steunen. Mensen die je helpen herinneren wat je doel was op de momenten dat je het bent vergeten.”

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

 

 

Ocan’s Spotlight: Charis Kuwas

Charis Kuwas (foto Charis) 300 x 300
Foto: Charis Kuwas

Nederland telt meer dan 150.000 inwoners met wortels in Curaçao, Aruba, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba. Duizenden hiervan zijn op hun eigen manier succesvol. Stichting Ocan plaatst dit jaar elk week één van hen in de Spotlight. Deze week de Curaçaose Charis Kuwas van Strong.Wise.Better, een platform waarmee ze vrouwen empowered.

 

Auteur: Otti Thomas 

“Ik ben naar Nederland gekomen voor mijn studie, samen met mijn vriend die inmiddels mijn man is. Als meisje verlangde ik al naar het ontdekken van nieuwe omgevingen en het leren van nieuwe dingen. Misschien heeft het iets te maken met het overlijden van mijn moeder toen ik vier was. Ze had een ziekte waarbij haar witte bloedcellen de rode bloedcellen opaten, waardoor haar immuunsysteem werd aangetast. Mijn drie oudere broers gingen bij mijn vader wonen en ik werd opgevoed door mijn oma en tantes. Ik had echt een leuke kindertijd en natuurlijk vond ik het jammer om hen achter te laten op Curaçao. Maar ik wilde echt iets nieuws beginnen en ik had geen moeder aan wie ik me vast moest houden.

Omdat ik koken leuk vind en kok wilde worden, volgde ik Rotterdam de opleiding consumptieve techniek. Toen ik zwanger werd, stopte ik met de opleiding. De combinatie was te zwaar. De opleiding voor secretaresse was beter te combineren. Ik heb hem in drie jaar afgerond en werk in deeltijd als secretaresse bij een instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Daarnaast ben ik empowerment strategist voor vrouwen.”

 

Obstakel

“Met mijn eigen platform Strong.Wise.Better empower ik vrouwen. Het is ontstaan omdat ik het zelf nodig had. Toen ik zwanger was van ons derde kind, merkte ik dat het me emotioneel te veel werd. We hadden net een nieuwe woning, ik had twee kinderen die ik moest verzorgen en door mijn zwangerschap bleef een aantal klussen in huis liggen. Ik kan goed met mijn man praten, maar hij was aan het werk en vaak weg. Bovendien is steun van je echtgenoot anders dan van een vrouw.

Ik had dus mensen nodig met een bemoedigende houding, maar ik kreeg niet de steun die ik op dat moment nodig had van mijn vriendinnen. Die hadden een eigen leven en een eigen manier om met dingen om te gaan. Misschien was het egoïstisch van mij om op dat moment hun steun te verwachten, maar soms is het niet anders. Het hebben van verwachtingen heeft me veel gekost.

Dat deed ontzettend pijn. Inmiddels weet ik dat het verlies van mijn moeder meespeelde.

Telkens als ik mij in de steek gelaten voel, dan roept dat gevoelens op van pijn, verdriet en onbegrip. Ik had iets nodig dat me van tijd tot tijd kracht geeft waardoor ik deze emoties kon overwinnen. Die steun vond ik via God en via social media. Ik volgde een aantal influencers die mij  inzichten gaven. Zo ben ik in contact gekomen met de Quotes Sisters, die me na een tijdje uitnodigden om mijn levenslessen en uitspraken met anderen op hun platform te delen. Zo ben ik eigenlijk begonnen.”

                                        

Helpen

“Ik begon op Facebook en Instagram met het platform Strong.Wise.Better, en ik heb ook een Facebook-groep Strong.Wise.Better womanhood. Het is een besloten groep waar inmiddels ruim 400 vrouwen lid van zijn, die kracht en ondersteuning nodig hebben voor alles waar ze in hun leven mee te maken kunnen hebben. Vrouwen zijn van nature emotioneel, dus zodra het niet goed zit met onze emoties, dan heeft het gevolgen voor ons hele leven. Ik richt me op emotioneel herstel en op een mindset van zelfvertrouwen en liefde voor jezelf.

Naast de activiteiten op internet, organiseer ik B.O.S.S. network events, wat staat voor Building Other Strong Sisters. Het zijn bijeenkomsten, waarin vrouwen bij elkaar komen en zich door elkaar zich laten inspireren en motiveren. Deze maand is de zevende editie in Rotterdam en elke keer vind ik het weer fantastisch, inspirerend en leerzaam. Als ik een vrouw help, dan leer ik er altijd zelf iets van.”

 

Dankbaar

“Ik ben gelovig. Zonder God had ik dit nooit bereikt en had ik nooit een goede moeder en echtgenote kunnen zijn. Mijn huis en gezin zijn echt mijn veilige haven. Ik heb vier prachtige kinderen, een zoon, drie dochters en een stiefdochter. Er was een tijd dat onze relatie niet stabiel genoeg was en daaruit is een kind ontstaan. Ze is mijn bonus dochter en ik ben er blij mee. Door deze situatie heb ik veel kanten van mezelf mogen leren kennen en één daarvan is dat liefde ongelooflijk machtig is. Anders had ik mijn man nooit kunnen vergeven en dit prachtige meisje in mijn leven kunnen verwelkomen. Ik hou van haar als van mijn eigen kinderen. Ik heb ook een sterke band met mijn broers en families hier in Nederland en op Curaçao.”

 

Inspiratie

“Na God zijn mijn man en kinderen mijn inspiratie en bron van energie maar ook mijn verleden motiveert mij om beter te kunnen doen. Ik wil dat onze kinderen hun eigen ontwikkeling door kunnen maken en niet met dezelfde dingen moeten worstelen als ik deed. Want vaak leven we het leven van onze ouders. We doen hetzelfde als zij, terwijl we juist de ruimte hebben om ons eigen ding te doen en te leren van ons eigen leven. Als niemand je steunt en motiveert, dan is het verleidelijk om op te geven en genoegen te nemen met een leven dat eigenlijk niet voor jou bedoeld is. Dat is jammer. Het leven leiden, dat bij jou past, is mijn definitie van succes. Mijn leven past bij mij, maar ik heb nog veel ambities. Ik wil nog veel meer vrouwen helpen, omdat ik weet dat het nodig is.”

 

Advies

“Het allerbelangrijkste is geloof in jezelf. Je familie en vrienden kunnen wel heel positief over je zijn, maar dat helpt niet als je niet in jezelf gelooft. Het goede dat een ander in jou ziet, vervangt niet wat jij niet in jezelf ziet. Je moet jezelf leren kennen. Je fundering bestaat uit alles wat je meemaakt. Net als bij een huis is dat de basis. Die fundering kan uit pijn, verdriet en negatieve ervaringen bestaan en zelfs als je een positieve houding hebt, kom je daar toch weer op terug. Je moet die fundering afbreken en het opnieuw opbouwen. Dat is een flinke klus, maar het is de moeite waard en het is niet onmogelijk!”

 

Stichting Ocan ondersteunt Caribische Nederlanders bij het bereiken van hun individuele en gedeelde ambities en doelstellingen. ocan.nl. Volg ons ook op Facebook en Twitter.

 

DCP 2017

Click here to visit the 2017 Gallery

PARTNERS & SPONSORS

logo Antiliaans Netwerk
BAM_HOR_L_RGB
ocanlogo
ADCS logo verkleind
Gemeente Den Haag Logo